Eerste kerstavond wilde ik vroeg naar bed gaan. Mijn dochter riep mij. Zij wilde praten over opa. Dat hij nu alleen is. Vind zij zielig. Wat kunnen wij voor hem doen…. Een mooi gesprek hierover gehad. Ik ging daardoor te laat slapen 💤. Op tweede kerstdag schreeuwde mijn wekker mij om 7:30. Ik ging snel even douchen. Mijn tas met spullen voor die dag stond al klaar bij de voordeur. Dit keer hing een papier met tekst aan de deur: neem bitter garnituur mee. Daarna ging ik met een dikke deken op de bank liggen. Elke minuut die ik dan nog kon slapen na 8:30 zou super zijn. Zie dit als een Power Nap. Helaas. Om 8:35 werd ik gebeld.

Ik had zo geen zin. De rest van het team ook niet. Maar met elkaar hebben wij het uiteindelijk zo fijn gehad. Heerlijk gewerkt.

Deze prachtige boom werd gemaakt door mijn twee andere collega’s. Ik was bezig met een operatie en arts. Geen assistent nodig. Daarom hadden de dames tijd voor dit.

Daarna hadden wij tijd om te eten. Op kerstavond besloten dat wij voor eten gingen uit een air fryer. Iedereen nam iets mee. Als starter hadden wij friet. Tweede gang een broodje hamburger. Als tussen gerecht om even op adem te komen allemaal snacks. Daarna nog wat left overs; friet, snack en hamburgers 🍔. Toen een toetje. Leuke mini’s van de appie en tiramisu.

Dit kerst diner was zo over de top. Te lekker. Om nooit meer te vergeten. 😜🎅🎄😉😂🤣. Met dank aan mijn fijne collega’s.

Muziek van de top 2000 erbij.

Kerstavond en nacht had ik dienst. Op een gegeven moment ging ik met de lift naar beneden omdat ik naar huis mocht. Van verdieping drie naar de begane grond. Normaal loop ik. Naar beneden is lekker makkelijk. Maar ik had twee hele zware tassen bij me. Spullen van collega’s voor de winkel zonder kassa. Mijn evenwicht is sinds ik hormoon pillen slik niet 100%. Ik heb een leuning nodig om aan vast te houden als ik een trap afloop.

Ik nam de lift. Die ging netjes naar beneden. Ik zag bg (begane grond) op de display verschijnen. Ineens nam de lift een vrije val. Kabam. Het werd stil. Tot op vandaag voel ik het nog in mijn rug. Die onverwachtse klap. Toen werd het stil. De deuren gingen niet open. Ik duwde op elke knop. Er gebeurde niks. Mmmh. Met mijn eigen telefoon geen bereik. Gelukkig is er dan een nood telefoon. Die wilde ik pakken…. Er kwam beweging in de lift. Ging naar beneden. De kelder in. Daar was niemand die op de knop had gedrukt. De deuren gingen open. Ik eruit. Hakken billen met de trap omhoog.

Mijn moeder was altijd al bang voor een lift. Ik niet. Nu stiekem toch een beetje wel.

Dit briefje hing op de lift na mijn avontuur.