Ben er zo klaar mee. Vandaag zou ik gaan wandelen met een vriendin. Toch maar afgezegd. Ik was zo toe aan een keer uitslapen. Een keer maar, sinds lange tijd.

Hoorde ik Eva ineens gillen. Veel te vroeg in de ochtend. Ze moest spugen. Gelukkig staat er standaard een emmer naast haar bed. Mevrouw is namelijk nogal eens misselijk. Alleen spuugt ze eigenlijk nooit. Te bang om te spugen. De laatste keer was denk ik na haar operatie. Hele golven kwamen er toen uit. De gordijntjes op de Intensive care bleven niet schoon 🤢. Dat is alweer vier jaar geleden.

Eva was sinds gisteravond nuchter. Toch kwam er een lading spuug uit. Wow, wat een lucht. Waarschijnlijk dus al langer niet lekker maar niet gemerkt omdat ze sliep. De maag inhoud was lekker aan het rotten geweest in de nacht.

De een na de andere emmer maakte ik schoon. Ik denk dat ze wel zeven of acht keer gespuugd heeft. Nu doodmoe op de bank.

Wel grappig. Eva weet dat ik moet kokhalzen van de geur van spuug. Ze spoot een lekker luchtje in de emmer, haha.

Anyway, al twee weken lang constant zieken in huis. Morgen met Daan naar de huisarts. Veertien dagen ziek zijn, slapen en slapen, duurt mij te lang.