Ik heb twee moeilijk lerende kinderen. Het is wat het is.

Mijn zoon werd twee weken geleden ziek. Echt ziek. Tussendoor een paar dagen halve dagen school. Nu weer ziek. Pffff. Twee weken lang. Ik schiet in de stress. Twee weken geen les. Twee weken geen huiswerk gemaakt. Hoe gaat hij een toets maken?

Mijn dochter is steeds vaker niet lekker. Het school schema is veranderd. Is dat een tricker? Thuis loopt ze met een emmer rond. Kokhalzende. Maar ze geeft niet over. Heeft geen koorts. Dus ik stuur haar naar school. Wauw, ik ben zo’n slechte moeder 😜.

Vanmorgen belde Eva. Huilend. Mam, ik ben zo misselijk. Ik geef je de docent. Die mevrouw zei eerlijk; ik ken Eva niet. Wat denkt u? Ik denk, lekker op school houden. Ok, u bent de moeder. Dan blijft ze, wij gaan het proberen. Ik dacht aan het gezicht van Eva. Mam, serieus? Haha. Maar daarna bleef het lang stil. Ik was happy. Om 12:30 werd ik weer gebeld. Toen door een andere docent. Eva staat hier naast mij. Lijkbleek. Mag ze naar huis? Grrrrr. Ze heeft papieren bij haar zodat ze niks van de les mist. Ok dan. Kom eraan. Later hoorde ik van de docent dat dit zonder toestemming was.

Ik hou van een ritme. Hun ritme op school. Ik die naar werk gaat. Maar ook het huishouden; boodschappen doen, huis poetsen, eten koken. Dit ritme raakt steeds vaker verstoord. Wat is dat toch met deze generatie? Ik zou zeggen een schop ….. Ik ga maar weer een mail sturen naar de zorg coördinator. Kijken of zij wat kunnen betekenen. Ik weet het even niet meer.