Er was laatst een boer in Nederland die verkocht sperziebonen. Maar de supermarkten wilden ze liever uit Marokko 🇲🇦. Goedkoper. Bizar toch? Voor een dubbeltje op de eerste rij. Nou zat die Nederlandse boer ermee. Welkom social media. Voor een euro de kilo werden ze verkocht.

Het liep als een trein. Ik kreeg van iemand 12,5 kilo aangeboden. Zij en haar man blancheerden ze en stopten ze in zakjes van een halve kilo.

Ze liggen nu in onze diepvries van de winkel zonder kassa. Aanstaande zaterdag kunnen ze verkocht worden.

Zojuist was in het nieuws dat door de regenval in Spanje groente en fruit duurder gaat worden. Pffff. Misschien moet de jumbo groenten en fruit uit eigen land aanschaffen. Maar dat vinden zij te duur.

Ik ben zo blij dat mijn vader de energie heeft en het prima vindt om bij mij op de woensdag te komen klussen.

Gisteren had hij ook twee klussen in zijn huis te doen. Hij deed het een en ik de andere. Beidden ruim een uur bezig geweest.

Als je al die klusjes alleen doet ben je zo lang bezig. En alleen is ook maar alleen, ongezellig.

Gisteren samen buiten klusjes gedaan. Daarna gezellig geluncht. Ik had mijn eten mee via de test die ik volg.

Prima dag. Morgen komt mijn vader hier klussen… ook nog een verhaal. Wordt vervolgd.

Mijn dochter riep al een tijd; kunnen wij niet bij opa logeren? Net als vroeger.

Geregeld. Afgelopen vrijdag rond 16:00 waren wij bij mijn vader. Ik at eten van de EXPLAIN studie. De kinderen friet met snack van opa.

En volgens traditie is er altijd teveel. Eva, opa en ik speelden daarna samen nog uno. Het voelde zo weer vertrouwd. De een lag later op de bank. Daan was even weg. Opa achter zijn computer en trein bouwdoos. Ik keek iets op tv.

Het slapen viel iets tegen. Toch anders dan thuis. Maar niet getreurd. Wij gaan dit vaker doen. Dan wend zo’n nacht slapen buiten thuis om wel weer.

In de ochtend ging de wekker best vroeg. Wij moesten naar een begrafenis. Opa had de airco al op warm staan toen wij naar beneden kwamen. Tosti’s werden gebakken. Good old times.

Mijn moeder was dol op de restore en andere tweedehands winkels.

Mijn zoon zocht een stage plek. Op de dag van de begrafenis van mijn moeder had hij een gesprek. Dat lukte niet eerder daar ivm een stage begeleider.

Om 10:00 waren wij daar. Ik keek naar boven. Mam, help.

Daan was al bij zoveel adressen geweest. Daan ging samen met een vriend naar binnen. Er was plek voor een persoon. Die vriend zei meteen; die is voor jou Daan. Erg aardig.

Dus Daan had een stage plek kunnen regelen op de dag van de begrafenis van mijn moeder.

Vorige week ging ik samen met mijn dochter naar de restore. Zij wil de traditie in ere houden. Wat kocht zij? Een paar oude kitch kopjes voor koffie of thee. Helemaal prima. Is weer in. Niet een servies op tafel maar van alles door elkaar. Net als heel vroeger bij mijn oma. Iedereen had zijn eigen kopje.

Ik heb weekenddienst. Maar afgelopen zaterdag ook een reünie van de middelbare school. Een collega nam enkele uren van mijn weekenddienst over. Zo fijn. Kon ik toch nog gaan. Eerst zou ik met mijn schoonzus gaan. Maar die was nog te ziek van corona.

Ik begon met haar, na de mavo, aan havo vier. Ik bleef dat jaar zitten. Zij ging door. Uiteindelijk deden wij allebei de opleiding tot operatie assistente. Ik werk daar nu 34 jaar. Zij dus 35.

Mijn ‘oude’ examen klas, die van 1990, zat ivm de reünie in een lokaal waar ook foto’s van vroeger te zien waren. Best warrend. Ik had nu geen idee bij wie ik in de klas had gezeten.

Ik kwam veel bekenden tegen. Maar dat waren geen oud klasgenootjes. Mijn oude buurmeisje. Overbuur jongen. Mensen van het schoolplein van de lagere school van mijn kinderen. Op een gegeven moment ging ik samen met mijn nichtje namen bekijken. Die had iedereen nl op zijn kleding geplakt gekregen. Dan vroegen wij naar hun examenjaar. Foto erbij. Ooooh, was jij dat of die? Te grappig. Wij herkenden elkaar niet meer van vroeger zo live. Wel via de foto van toen. Het was erg gezellig. Heel even dacht ik nog dat we een rondleiding kregen door onze ‘oude’ school. Maar daar lag een berg puin.

Met mijn vader afgesproken dat wij elke woensdag, als het uitkomt, iets in mijn huis aanpakken. Ik merk dat met twee pubers, huiswerk etc etc het lastig is om alles bij te houden. Op dit moment is er ook veel gaande, dus alle hulp is welkom.

Gisteren de kamer van mijn zoon aangepakt. Mijn vader had nog witsel. Het plafond is weer mooi wit. De schuifpui waar het verf van de drempel af was is dankzij een spuitbus weer wit.

Alles gepoetst. Zo ook de rolluik. Het licht wat het nu afgeeft. Van vies donker grijs door de spocht naar lichtgrijs.

Zelfs mijn zoon zag de veranderingen. Wauw mam. Wat mooi. En dat voor een puber, dat die dat ziet. Zegt genoeg.

Het was ook gezellig samen poetsen. Vanaf nu pakken we elke woensdag iets aan. Van snoeien in de tuin tot aan klussen in huis. Samen is dat toch net iets gezelliger en het gaat ook nog eens sneller.

Laatst was er een feest in een kerk. In het centrum van Wageningen.

Een vriendin vroeg mij mee. Mijn dochter was helemaal van slag. Serieus mam. In een kerk? Dat kan toch niet? Jawel hoor.

Iets na 24:00 was het feest afgelopen. De kerkbanken werden weer terug gezet.

Waar vind je nog een disco feest waar chipjes op tafel staan? Helaas niet voor mij om op te eten. Ik ben nog steeds bezig met dat vegetarisch eten. Nu zijn chipjes vegetarisch. Maar ook daar zit een limiet op voor mij.

Het leek even goed te gaan met mijn buurtkastje. Ik had een foto erin gelegd van de dame die mijn kast steeds leegroofde. Haar gezicht had ik zwart gemaakt. Deze foto was vervaagd door vocht. Het buurtkastje valt bijna uit elkaar. Wordt aan gewerkt.

Iedereen mag meenemen wat hij wil. Diefstal bestaat niet. Maar toch. Alles meenemen voelt zo niet fijn voor de medemens. Egoïstisch gedrag.

Vanmorgen kwam ik aan gereden. Ik zag dat fietsje weer staan. Spreek ik haar aan of niet? Ik reed even een blok om. Toen kwam ik haar tegen op de fiets. Ze keek mij aan. Ik keek boos. Tja. Heeft dat zin?

Ik weet ondertussen de tijden dat ze hier komt. Puzzeltijd is aangebroken. Daardoor zit ik vaker aan tafel. Uitzicht op het kastje. Ik ga haar, elke keer als ik haar zie, erop aanspreken als ze er is.

Prima als ze iets pakt. Maar alles in één keer? No way.

Doen jullie hier iets mee?

Hebben jullie dierendag nog gevierd?

Mijn zoon was heel even hier met zijn stiefbroer. Ik vroeg aan die jongen; heeft jullie Charlie (een fret) iets lekkers gehad vandaag? Denk het niet zei hij. Mijn moeder en stiefvader weten ws niet eens dat het dierendag is. Ik denk persoonlijk van wel. Maar je hoeft er natuurlijk niks mee te doen.

Onze Dolf….

Van de week nog in de houdgreep bij Eva. Haha. En toch blijft Dolf 🐈‍⬛ naar Eva komen. Inmiddels als Eva een snoepje geeft, gaat Dolf op commando zitten. Geeft daarna een pootje. En sinds een paar dagen als Eva haar hand draait en zegt; kusje, dan geeft Dolf een lik. Zo leuk.