Mijn dochter zei laatst, mam wat doe jij s’avonds? Ik hoor dingen scheuren. Ik zei; een vuilniszak verwisselen, plastic zak met afval verwisselen of een zak dicht knopen met lege blikjes/flesjes.

Dat is het niet, zei ze. Het komt vanuit jouw slaapkamer. Pfff. Ik moest gewoon even nadenken. Hoor je dit ook in de ochtend? Nope.

Ik wist het op een gegeven moment. Ik moet mijn bloeddruk elke avond en ochtend meten. Dan hoor je een schrapend geluid van de klittenband van de bloeddrukmeter. Dat zij deze niet in de ochtend hoort is een soort van logisch. Zij is een uitslaper.

Gisteren at ik weer mijn maaltijd in Wageningen. Elke maandag en woensdag. Kost best veel tijd. Iedereen wil vroeg eten. Grote groep. Voordat je dan aan de beurt bent. Ik koste mij twee uur. Eenmaal thuis nog eten koken voor de kids. Avond weer voorbij.

De mensen die met deze ‘eet’proef meedoen ga je steeds beter leren kennen. Best gezellig. Wij vonden het zo grappig dat je ‘s morgens een hogere bloeddruk hebt dan in de avond. Hadden wij allen nooit verwacht.

Ik mag natuurlijk geen reclame maken. Maar bovenstaande zag ik voorbij komen. Echt iets voor zoon Daan.

In onze kleine portable oven gelegd. De ingebouwde oven klapt nog weleens eruit. Dan heb ik het over de stoppen.

Extra kaas eroverheen gestrooid. Daan heeft ervan gesmuld. Was heerlijk. Meteen een idee opgedaan. Tortilla wrap met tomatensaus en geraspte kaas. Dubbel klappen. Kaas erover en hoppa de oven in. Soort van quesadilla. Mexicaans.

Hier heb ik het al vaker over gehad. Alles wordt heel veel duurder. Je betaald meer en krijgt voor dat geld ook nog eens minder.

Mijn dochter is dol op de augurken van Oos, de augurken koning. Van het merk Kesbeke. Ik was dol op die serie. Wat een man met een hart van goud. Vorige week had ik nog een pot in de koelkast staan. Mijn dochter werd bijna agressief omdat zij de pot augurken bijna niet uit de koelkast kreeg. Deze zat klem tussen twee planken. Uiteindelijk waren ze op. Ik kocht een nieuwe pot. Huh… deze ging met gemak de koelkast in. Even checken. De vorige pot was 580 ml. De nieuwe versie, zelfde prijs is 500 ml.

Neeee, ook Oos gaat op de goedkoop toer. Een voordeel, daar doet Oos het vast om, deze pot past perfect in mijn koelkast 😅.

Ik kocht laatst slippers met een afbeelding van augurken. De augurken van Oos. De augurken koning. Mijn tante was er blij mee toen zij deze voor haar verjaardag kreeg. Leuk weetje; mijn moeder was ook dol op Oos.

Drie weken geleden, op een zondag overleed mijn moeder met dierbare mensen om haar heen.

Een week later op weer een zondag legden mijn vader, broer, schoonzus en ik de deksel op haar kist.

Weer een week later vierden wij als familie haar verjaardag. Broers en zussen van mijn vader en moeder waren aanwezig. Neven en nichten.

Mijn moeder leefde voor haar familie en genoot van de feestdagen. Haar verjaardag vierden wij dit keer met eten op het Boerenbond servies. Dat laatste was een rode draad in haar leven. Vroeger spaarde zij hiervoor. Was best een kostenpost. De laatste jaren kocht ze aanvullingen bij een kringloop winkel.

Mijn schoonzus en ik gaan uiteindelijk alles verdelen.

Mijn vader maakte een groentesoep met ballen volgens het recept van mijn moeder. Ook een vegetarische tomatensoep.

Al een paar dagen lang vliegen hier vliegtuigen over. Heerlijk geluid. Mooi uitzicht in de lucht. Het zijn er volgens mij vijf.

Moet je nagaan wat het geluid in de oorlog moet zijn geweest toen er nog heeeeeel veel meer overvlogen. Ik hoorde dat er toen 14.000 soldaten waren omgekomen tijdens deze ‘mislukte’ slag om Arnhem.

Dit was de rij om met de bus naar de hei te gaan om 9:00. De koning komt. Mooi weer erbij. Een drukte van jewelste. Ik kijk vanuit mijn tuin. Ik ben vaak genoeg bij de dropping geweest. Een keer zelfs een reanimatie meegemaakt. Een meneer voor mij viel van zijn fiets. Ik deed de hart massage. Helaas overleed deze man na drie dagen IC.

Gisteren tijdens de dropping kwam een Duitse soldaat hard ten val. Raakte zwaargewond. De dag daarvoor hingen soldaten door de wind vast in een boom.

Die tijd in de oorlog, jonge mannen, gedropt op de heide. Je moet er niet aan denken hoe dat voelde toen ze uit het vliegtuig moesten springen.

Op de heide staan ‘mooie’ beelden van soldaten.

Ik doe sinds vorige week vrijdag mee met een proef. Acht weken lang krijg ik mijn eten voor de hele dag. Vegetarisch. Prima. Doe ik even, dacht ik. Ik ben nu een week verder….. Het begint iets te wennen. Maar wat moet ik veel eten. Bijna niet te doen.

5 zoutloze boterhammen, 2 plakken vol vette kaas, ei, iets van zoet beleg, vegetarische brood beleg, 4 maal cupje boter, een koekje, pap met soms muesli, rauwkost met saus, snack zoals nootjes of klein zakje chips, drie pakjes melk van elk 200ml, twee maal fruit en een warme maaltijd. Alles bij elkaar is het zoveel. Ik moet mijzelf s’morgens dwingen om twee boterhammen te eten, pap en pakje melk met koffie erdoor. Ik lust nl geen pure melk. Om 10:30 weer een boterham met bv ei of zoet beleg en melk en koffie. Tussen de middag twee boterhammen met vegetarische worst, rauwkost met saus, fruit en iets anders te drinken. Pfffff. Bijna niet te doen. Vijf boterhammen in de ochtend. Bah.

De avond maaltijd is ook enorm! Krijg ik niet in één keer op. 16:30 en 18:00 eet ik een portie. Als toetje weer fruit. In de avond koffie met melk (200ml warme melk vult enorm) en een koekje en later een snack. Dit kan een klein zakje chips zijn, nootjes of vette blokjes kaas. Zij bepalen wat. Alles wat zij aanleveren per dag moet op.

Dan heb ik nog 19 punten op te eten. Bv Chili of curry saus is drie punten. Lekker voor bij een tosti. Twee kleine suikervrije dropjes is een punt. Ik heb met dit eten soms zin in frisdrank. Rivella en bitter lemon 0% suiker is een punt per 200 ml.

Het gaat erom dat ik minimaal suiker binnen krijg. Ik mag nergens zout aan toevoegen. Best even wennen. Vooral brood en een ei zonder zout. Maar in die vette plakken kaas zit volgens mij heeeeel veel zout en vet.

Elke avond en ochtend meet ik mijn bloeddruk. Daar later meer over. Verder moet ik elke week iets verzamelen…. geen fijn, fris klusje. Nadat verzameld te hebben eet ik twee blauwe cupcakjes. Dag daarna weer iets verzamelen.

Op de kast ligt een stofvanger. Twee weken lang. Dan gaat deze dicht en lever ik die in.

Aan het begin en einde van die acht weken wordt er bloed afgenomen. Bij mij mislukt. Wordt ook vervolgd.

Na acht weken vier weken vrij! Dat zijn de feestdagen. Wat zal ik dan als eerste gaan eten? Ik heb nog geen idee.

In januari gaan we weer acht weken ertegenaan. Maar dan krijg ik juist vlees.

Afgelopen maandag, na de begrafenis van mijn moeder, hoorde ik in de auto op de radio dat het nog 100 dagen duurt voordat het kerst is. Grappig. Kerst was de lust en leven van mijn moeder. Wij wilden de boom nog eerder opzetten toen ze hard achteruit ging.

Ze had een paar weken daarvoor nog het plan om alle broers, zussen en eigen gezin te vragen met de kerst. Ze dacht zo’n drie dagen bezig te zijn om de kerst tafel te dekken.

Helaas kwam het er niet van. Maarrr, neef en nichtjes hadden een opblaas kerstboom 🎄 gestuurd. Dat maakte ze nog net mee. Wat was ze daar blij mee.

Vanmorgen de pomp uitgezet. Zeil eraf. Nog even genieten van dit uitzicht. Zonnetje erbij. Het chloor was al een tijd op. Water werd al iets groen. Beter voor het milieu als ik het water weg laat lopen.

Kinderen uit de buurt gevraagd. Drie stuks. Ze kregen een groot mes. Vond ik even spannend. Ze mochten allemaal een snee in het bad maken. Einde zwembad seizoen.

Waarom maak ik het zwembad stuk? Opslag is een ding. En ik heb gemerkt dat het bad het tweede jaar met veel zon uitgerekt raakt. Dan wordt het bad lager en breder.

Er kwam een jongetje van de andere kant aan fietsen. Hij zei; dat mag niet, wat jij doet. Er is nu overal water. Nu kan ik niet fietsen. Want van papa mag ik niet door water plassen fietsen 😂.

Morgen zeil etc laten drogen. Zwembad gaat in stukken de kliko in.

Ik had dus een dame mee. Een onbekende voor mij en andersom.

Mevrouw, heeft u een ziekenhuis pasje mee? Huh, zei ze. Wat doe ik in het ziekenhuis? Niemand heeft mij iets verteld. Ikzelf zag een kale rollator. Buiten dat ene briefje met de tekst; Henriette begeleid haar. Verder niks.

Het eerste wat de taxi chauffeur zei; gaat u betalen? Uhhh, dacht het niet.

Gelukkig bleef deze mevrouw maar glimlachen. Zij vond alles prima. Bij de balie kreeg ik een papieren pons kaartje. Niks officieels. Mw had geen ID, niks. Met deze barcode konden wij overal inloggen.

Wij gingen naar onderzoek nummer één. Pfew. Daar kregen zij en ik zoveel informatie. Zij kon dit niet onthouden. Ik dacht; moet ik iets noteren?

Daarna werden vragen aan haar gesteld…. Zij wist de antwoorden hier niet op. Ik ook niet aangezien ik haar tot die ochtend niet kende…..