Vorige week had ik een afspraak bij Univé. Ik hou van deze organisatie. Elke twee jaar vragen zij mij of ik naar hun kantoor kan komen. Soms kom ik er rijker vandaag. Heel af en toe iets armer.

Maar het is zo fijn om alles even door te spreken. Met een kopje koffie erbij.

Ik had weer een heel erg fijn gesprek. Ik had op een gegeven moment nog even een vraag. Als mijn beidde ouders overlijden. Een huis in de verkoop. Wat moet ik afstaan aan de maffia (regering)? 20%. Bizar toch? Mijn ouders hebben hier zo hard voor gewerkt. En dan gaat veel geld foetsie, weg. De meneer van Univé beaamde mijn opmerking; de regering is de grootste maffia.

Op een gegeven moment was het gesprek afgerond. Ik liep richting de uitgang. Mijn woordvoerder en iemand anders zwaaiden gedag naar mij. Fijne dag nog. Ik zei; komt goed. Ik lig zometeen in mijn zwembad. Verwarmd. Ik gun de maffia van een regering geen ene euro extra. Ik verbruik al mijn opgewekte energie. Die twee mannen lagen in een deuk.