Vandaag met mijn dochter en ouders naar de Apenheul geweest. Kaarten gekregen van een tante via de vrienden loterij. Anders waren wij 27,50 per persoon kwijt. Dan nog de reis daar naartoe. Parkeergeld. Bizar veel geld.

Wij kwamen aan op de parkeerplaats. Pfew. File. Wat een drukte. Ik roep al jaren naar mijn moeder; vraag een invalide plek aan. Je loopt moeilijk. Met een rollator. Je hebt uitgezaaide kanker. Niet nodig zei ze steeds.

Nou, na vandaag misschien toch wel. De weg van de auto naar het park was lang. Er zaten ook heuvels in. We waren het park net in en mijn moeder was kapot. Lekker gaan zitten met een mega mooi uitzicht.

Lekker genoten van een kop koffie.

Aan het begin was het eigenlijk het leukst. Allemaal kleine brutale apen. Zij klommen bij mensen op schoot, in kinderwagens. Op zoek naar eten.

Voor Eva was het park te druk. Ik laat het los. Zei tegen haar; sluit je af van de mensen. Loop je eigen tempo. Opa, oma en ik redden ons wel. Dat hielp iets.

Wil je iets eten? Iets drinken? Nee. Prima. Wat genoten mijn ouders en ik van het wandelen onder de bomen. De beesten waren eigenlijk een bijzaak. Het was druk maar niemand liep je voor de voeten. Heerlijk gelopen. Wat een mooie grote jungle opzet. Overal zit plaatsen. Prijs van eten vond ik meevallen. Maar dus niks genomen omdat Eva het niet wilde.

Op een gegeven moment stonden wij ergens te kijken. Komt er ineens een hele grote aap langs ons heen. Mijn moeder bleef er bijna in, haha.

Al met al een heerlijke perfecte dag. Prima weer. Gezellig kunnen genieten van elkaar en de omgeving.

Eva ging ook met een grote glimlach het park uit. Zij kreeg een knuffel beest van mijn ouders. Echt haar ding. Veel beter dan een frietje 🍟.

Eenmaal in de auto viel ze vrij snel in slaap. Lekker ontspannen.