Afgelopen vrijdag gaf een collega een pizza feest. Hij nam afscheid van werk. Zijn laatste jaren waren hectisch. Hartstilstand in het buitenland. Hij mocht niet meteen terug naar hier. Stomme corona. Eenmaal in Nederland een lang revalidatietraject.

Deze man was is iemand die dol is op Italië. Wij mochten als collega’s naar een B&B van een van zijn kinderen komen. Zijn kinderen en kleinkinderen waren er ook bij. Ik had voor de kleinkinderen twee zakken mini pizza’s meegenomen. Vond ik wel toepasselijk. De pizza oven was mooi opgestookt. Heerlijk. Verse pizza’s. Lekker buiten zitten. In de natuur.

Eerst wilde ik niet gaan. Op een gegeven moment zei ik tegen een collega/vriendin, hop van die bank af. Lekker onder de mensen. We did it. Wat hebben wij en hij (en zijn familie) genoten.