Vanmorgen ging de wekker om 4:50. Daan maakte ik om 5:00 wakker. Hij kwam snel zijn bed uit. Dat is nieuw.

Eenmaal beneden at hij twee broodjes. Nummer drie lukte niet meer. Ik zocht nog wat in de koelkast voor hem om mee te nemen. Had hij gisteren al opgeslurpt. Grrr.

Om 6:00 werd er op het raam geklopt. Daan zijn vriend en moeder stonden daar. Auto gestart en gaan. Alle kinderen waren zo excited. Daan nog even in paniek waar zijn ziekenfonds pas was. Joehoe, ik heb van alles een dooie gemaakt in je tas. Zelfs van het noodnummer van Univé waar hij verzekerd is, haha. Daan had de grootste tas dacht hij. Dat was niet zo. Maar wel een hele volle. Ik hoop dat op de terugweg de helft mist. Lekker uitdelen kerel.

Ik sprak nog een vader van een klasgenoot. Die zei; eten ze vaak bij jou? Jazeker. Ik heb altijd pakken sap op voorraad of iets lekkers. Zo ook nu meegegeven. Dextro voor nood. Ipv een pen, drie pennen. Geen idee waarom ik zo doorsla. Nu hoorde ik ze ook over een zwembroek. Oeps. Die mist. Daan is daar blij mee. Zal nooit daarin gezien willen worden. Hij moet nog erg wennen aan zijn lange dunne lichaam. Maar niet getreurd, er is een pinpas. Koop er maar een.

Ze vertrokken best op tijd. Twee bussen vol. Geniet in Vive la Paris.

Eef, wat wil je eten nu moeilijke eter Daan weg is? Boerenkool met speklappen. Hahaaaa, dat gaan wij vanavond eten.

Vandaag is de tuin en het zwembad voor mij. Yes!