Wat een feest was het concert van Rammstein. Ik ben er nog vol van. Als ik liedjes terug luister denk ik, oh, die ken ik van een museum, etc etc. Ik wist niet dat ik veel meer muziek van ze kende, onbewust.

Wij stonden niet vooraan. Ergens halverwege. Dichtbij de installatie in het midden. Als het vuur aan ging…. Pfew, wat een hitte. Je zal vooraan hebben gestaan.

Rook, vuur en confetti. De milieu ridders zouden een beroerte hiervan krijgen.

Van te voren dacht ik echt, hoe ga ik dit volhouden? De tijd vloog voorbij. Alweer afgelopen? Wat een show!

Ik zou zo nog een keer willen gaan. Dat ik dat zou zeggen.

Het zeikte van de regen. Maar op de een of andere manier deerde ons dat niet. Vol modder op weg naar huis. Wat hebben wij genoten.

Ik heb mijn dochter nog nooit zo zien genieten. Geen geklaag over haar rug of lang staan. Dat zegt genoeg.