Vandaag heeft Daan zijn wekelijkse stagedag. Meneer kwam uit bed. Het eerste wat hij zei; kan je mij niet ziek melden? Say what? Hoe durf je. Nog maar drie keer te gaan. Hou vol. De mensen daar zijn zo raar volgens hem. Echte bouwvakkers. Najaaaa, hoe weet jij hoe echte bouwvakkers zijn? Je komt net kijken. Maar mam, kan je dan zeggen dat ik eerder naar huis moet. NEE.

Ik had een chagrijnige meneer op de bank. Oh, hij had 2,75 euro nodig. Op zijn eerste stagedag kreeg hij friet. Hij dacht, kreeg…. moest hij terug betalen. Ik gaf hem het dubbele. Kan hij vandaag weer een frietje bestellen. Leuker kan ik het niet maken. De rest moet hij zelf doen.

Het is tijd. Gaan. Nee, eerst tanden poetsen. Haha, normaal slaat hij dat graag over. Maar nu niet. Tijd rekken. Hij zat bijna op de fiets. Kwam hij weer naar binnen. Ik ben mijn anti hooikoorts pilletje vergeten. Pfff, met die regen heb je daar geen last van. Maar ok, pak maar.

Eenmaal op de fiets zag ik dat het begon te regenen. Wat zal hij chagrijnig zijn. Jammer dan. Ben klaar met dat geklaag.

Normaal zou hij mij deze dag stalken met appjes. Of ik niet kan bellen dat hij eerder weg mag. Nu niet. Zijn vader gooide nog een app naar meneer toe. Gelukkig zitten wij met dit soort dingen op één lijn. Zo klaar met die patat jeugd/pubers. Wat betreft patat jeugd…. Ik heb het er zelf een beetje naar gemaakt. Vandaag geld gegeven voor patat, hahaaa.

Ik hoorde vorige week op de verjaardag van een vriendin dat dat hersen gedeelte voor in je schedel tot je 24ste deze puber problemen veroorzaakt. Zij zien bijvoorbeeld niet de rommel die wij als ouderen zien. Maar nog steeds, hanteer je regels en geef je grenzen aan. Ooit landen deze.