De grootste nep bende is het Eurovisie songfestival. De liederen zijn vaak drama. De ergste wint dan ook nog eens. Die punten telling….

Ik keek hier vroeger graag naar. Nederland viel vaak uit. Maar ook dan keek ik nog steeds bij een vriendin. Samen hielden wij onze persoonlijke score bij. Het had iets.

Jaren daarna keek ik niet meer. Bagger in mijn ogen. Totdat…. Corona. 2020. Een jaar later vierden mijn ouders hun jubileum. Wij zaten in een hotel. Mijn broer met zijn gezin op een kamer. Mijn ouders op zichzelf. Daan, Eva en ik ook op een hotelkamer. Eten op de kamer besteld. Uiteindelijk ook een keer met z’n allen buiten uit eten. Dikke dekens over de benen. Alles op afstand. Prima.

Maarrrr, de avond daarvoor zat een ieder op zijn kamer opgesloten. Toen was ook het song festival. Ik keek toen samen met mijn dochter. Het had wel wat. 2021. Vergeten wij nooit meer. Nu kijken wij samen weer.

Mijn dochter is dol op lente ui/ bos ui.

In fijne schijfjes over een hamburger, pasta of soms een tosti. Zij kan hier zo van genieten.

Ik kreeg een tip. Koop een bos lente ui. Liefst in de aanbieding. Zet deze bos in een glas met water. Daardoor krijgen de uien wortelen. En ze blijven daardoor lang goed.

Als je een lente ui gebruikt, snijd of knipt in stukken, dan kan je het restje, dus de bodem, in volle grond zetten. Deze gaat dan weer groeien. Oftewel, met een bos lente ui kan je heeeeeel lang doen.

Zie je heel onderin dat zielige stompje? Over een paar weken is deze weer volgroeit. Heerlijk dat recyclen.

Het is een enorme plaag. Mensen die voorheen nooit een slak in hun tuin hadden worden gek. In het begin zei men; pak ze op en zet ze verder ergens uit. Nou, dat werkt niet.

Alles wat je poot, zuinig op bent, wordt opgegeten. In een nacht. Verschrikkelijk. Ik ben er klaar mee. Ik ben niet voor een bier val. Een pot met bier waar ze in kruipen en verzuipen. Vast een heerlijke dood. Maar wat doe ik daarna? Geen zin in slaken, lees maden, in de kliko.

Ik loop in de avond enkelen keren naar buiten. Met een tang pak ik de slakken. Ik zorg voor een snelle dood. Daarna leg ik ze bij de poort. Binnen een uur zijn ze weg. Nee, niet ontsnapt. Harry 🦔 heeft dit ontdekt. Hij weet dat bij onze poort ‘s avonds een lekkere maaltijd voor hem klaar staat. Voor, hoofd en nagerecht. Egels 🦔 komen wij tekort. Slakken 🐌 zijn er even teveel.

Afgelopen week met het mooie weer zat ik met mijn kinderen in de tuin. Heerlijk onder een parasol ☂️. Ik zorg dan voor een verlengsnoer met meerdere inplug punten. Zo kunnen wij allen onze telefoons opladen. Een iPad hebben de kinderen al lange tijd niet meer.

Alles werd heerlijk opgeladen. Ikzelf heb wel een iPad. Muziek kwam daardoor uit de speakers. Via een leuke lamp/muziekbox. Extra licht in de tuin en heerlijke muziek.

Op een gegeven moment dacht ik; ik ga even iets op tv kijken. Vorig jaar was dat geen probleem. Nu lukte dit niet. Ik via KPN een test gedaan. Vol bereik volgens hun. Ik gebeld. Ik had maar een wifi streepje ipv alles. Ok. Even kijken. Oh, u heeft een oude modem. Dat is het probleem. Doe dan maar een nieuwe. Nee, dat kan niet. U kunt wel versterkers aanschaffen. Vijf euro per maand. Ik zei eerst ja.

Toen ik ze eenmaal in huis had en ik erachter dat ik een gele poort van mijn modem moest inleveren. Uuuh. Wat denk je zelf? Mijn externe harde schijf, de vaste internet kabel naar zolder. Dacht het niet. Plus dat ik dan ook nog eens een zwarte versterker ergens in de gang op moet hangen. Een lachtertje. Alles weer terug gestopt in de doos. Deze gaan retour. Wat een blamage. Vijf euro per maand extra voor lelijke apparaten in huis. Daardoor geen internet op zolder.

Ik was er weer even ingetuind. Volgems de test was alles ok in huis wat een internet betreft. Grappig iets; ik hing net op toen kreeg ik een app. Aankomende nacht gaan wij uw internet verbeteren.

Maar inmiddels ben erachter dat de wifi in mijn huis heel veel slechter is dan vorig jaar. Tja, dat is niet voor niks. Zij willen geld zien. Ik ga maar weer eens bellen. Dit is een onacceptabele situatie.

Vanmorgen stond ik in de winkel zonder kassa gestaan. Ik was best op tijd thuis. Moe maar voldaan. Eva had samen met een vriendin tosti’s gemaakt. Perfect. Self supporting.

19:45 zaten Daan, Eva en ik voor de buis. Wij gingen voor de twee minuten stilte. Ik zet dan altijd de voordeur open. Binnen en buiten stilte. Daarna hees ik samen met Daan de vlag. Vier de bevrijding.

Op tijd de vlag weer naar binnen. Morgenvroeg hijsen wij weer samen de vlag. Een feestdag.

Voor mij is deze dag een extra bijzondere dag. 2017. Mijn kinderen en ik woonden toen tijdelijk bij mijn ouders. Ik was moe van de bestraling. Tijdens de herdenking kreeg ik koude rillingen. In de nacht werden deze erger. Bleek ik toch een abces te hebben. Dat verklaarde dat ik mij niet lekker voelde. De dag daarna naar de huisartsen post. Weer een dag later naar de chirurg. Ik had een borst abces. Op de operatie kamer ging het mes erin. Zonder verdoving. Lieve collega’s waren erbij. Het deed geen pijn. Door de operatie en bestraling had en heb ik geen gevoel in dat gebied. Daarna spoelde mijn schoonzus elke dag de wond schoon.

Vier mei heeft voor mij daardoor twee verschillende betekenissen. Mijn abces van toen valt in het niet van wat de mensen meemaken meemaakten in de oorlog.

Daan en faalangst. Is bekend. Op school een groot drama. Als een toets iets anders gaat dan meneer in zijn hoofd had/heeft ….Black out. Dan komt ook nog het punt naar boven van begrijpend lezen. Dat kan meneer niet. Zelfs wiskunde of NaSk heeft niks meer met formules te maken. Het gaat vooral om begrijpend lezen. Hele verhalen. Daarna pas je de formules toe. Ik ben ervan overtuigd dat dat Daan nekt. Hij past niet in het leer systeem van school. Jammer. Op de lagere school wel. Dat was een heel ander systeem. Daar blinkte meneer in uit. Maar ja. Het is wat het is. Van havo/vwo naar mavo. En nu vmbo. Het gaat. Niet zo goed als hij had gehoopt met zijn inzet.

Meneer wilde gaan voor een scooter rijbewijs. Zijn vader en ik hebben daar niks mee. Maar meneer wel. Prima. Ik regelde voor Daan een online cursus. Ik hoorde bijna de hele dag de vragen van de cursus voorbij komen. Dagenlang ging hij los. Meerdere keren per dag. Ik zei nog tegen Daan; dit zou je ook met je school huiswerk moeten doen. Toen kwam de frustratie van Daan eruit. Mam, je hebt geen idee hoe vaak ik mijn boeken doorneem voor een toets. Maar dat hoor jij niet. Oh dear.

Wij wilden op de dag van de toets vroeg vertrekken vanuit Ede. Daan had zijn wekker op vroeg gezet om te oefenen. Ik de mijne iets later. Ik hoorde niks boven toen mijn wekker ging. Naar zijn kamer gelopen. Paniek. Niet wakker geworden van de wekker. Ontspan Daan. Ga nu aan de slag. Een half uur later vertrekken is prima. Daarom ben ik altijd zo blij met mijn veel te vroege planning.

Wij reden naar Arnhem. Daan nam zijn laatste punten in de auto nog even door. Ik kon het CBR niet meteen vinden. Reed er voorbij maar kwam toen wel een Shell station tegen. Daan had behoefte aan eten. Helaas hadden ze daar alleen chips, koek en snoep. Ik zag meneer denken. Ik ga het niet halen omdat ik niet gegeten heb…. Daarna reed ik door naar het CBR. Er stond mij iets bij, in mijn tijd, dat je daar kon eten. De auto geparkeerd. Kids bleven zitten. Wij zijn toch te vroeg. Gaan niet naar binnen. Ik wel. Heeee, Jo, warme saucijzen, kaasbroodjes, panini’s. Daan helemaal blij. Hij nam twee broodjes. Hij had nog even een pen nodig, die ik uit de auto haalde, om iets op zijn arm te schrijven. Hij wist zelf ook wel dat hij daar niks mee kon doen. Maar puur het opschrijven deed hem goed. Zo herkenbaar van mijn examen tijd.

Daan, ben je zenuwachtig? Nee mam. Ik ga nu om te kijken hoe het gaat. Ik ga sowieso zakken. Al mijn vrienden hebben het niet n een keer gehaald. Ik hoop dat ik het de volgende keer haal. Serieus. Hij was zo relaxed. Binnen een kwartier kwam hij eraan. Geslaagd! No way! Mams heeft vele grijze haren erbij. Maar wat een topper! En een super fijne opsteker voor meneer.

Dit zegt weer genoeg. Daan is een beeld denker. Teksten, begrijpend lezen nekt hem. Hij kan zoveel meer als het school systeem anders was.

Ik heb al jaaaaaaren een kaasschaaf van het merk Brabantia. Niet kapot te krijgen.

Laatst kon ik deze niet meer terug vinden. Alle keuken lades nagekeken. De vaatwasser. Een dag later weer. Chips. Echt niet te vinden. Zou ik hem met schil afval hebben weg gegooid? De groene kliko was net geleegd. Oh dear, drama voor de natuur.

Dan maar een nieuwe bestellen. Durf ik van het merk af te wijken? Toch maar weer voor Barabantia gegaan. Nu zo’n halve. Die is ideaal met jonge kaas.

De volgende dag lag hij op de deurmat. Zegt mijn zoon; ow, de kaasschaaf ligt bij mij boven. Iets met een geurtje… schaven. Snap er niks van.

Nu heb ik er twee. Prima. De kinderen hoeven nu geen ruzie te maken bij de erfenis.