Waar zijn mijn opgevoedde kinderen gebleven?

Ik weet dat als ze op hun telefoon zitten ik beter niks kan zeggen. Komt toch niet binnen. Dus nu zeg ik; contact, luister je? Dan zeggen ze; wacht even. Huh? Dat wil ik niet horen. Gistermorgen weer. Ik zei tegen Eva; dit is toch niet normaal dat jullie dat steeds zeggen. Zegt Eva; is vandaag nog maar twee keer gebeurd. Tja, ze waren nog maar een half uur beneden.

Ook met afspraken over hoe laat ze thuis moeten zijn. Daan, waar ben je? Bijna thuis. 10 minuten laten nog niks. Pffff. Gaan we weer. Huisarrest. Het is niet anders.

Nu hoorde ik van iemand voor mij iets schokkends. Het is bewezen dat een puberbrein de stem van een moeder minder goed hoort. Lekker dan. Maar nu vallen veel puzzelstukjes 🧩 op zijn plek. Ik blijf toch vol houden!

‘s avonds krijg je ze bijna niet naar bed. In de ochtend als voorheen de wekker ging dan stonden ze al naast je bed. Nu roep ik en roep ik…..