Nog meer spinazie.

De spinazie werd in zakken van vijf kilo geleverd. Op een vrijdag. De voedselbank in Ede is op de vrijdag open. Zij kunnen dan denk ik niks met deze spinazie. Ze zouden dit dan nog in zakken moeten doen, etc. Maar niet reageren is natuurlijk niet netjes. Gelukkig waren wij er wel blij mee. 175 kilo was teveel. Maar vijftig, uiteindelijk 75 kilo…. prima. Zoals ik al aangaf, alles ging op.

De deurbel ging vanaf 17:00 tot 19:00 verschillende keren. Soms stond er een schuchter iemand voor de deur. Soms een iets brutalere. Het weer is nu ideaal met dit soort producten. Als iemand aanbelde liep ik naar de auto. Haalde een krat eruit en zei dan; pak zoveel als je wilt.

Een mooi voorbeeld. Ik kreeg een bericht van een jongedame. Woonachtig in Veenendaal. Haar ouders woonden hier om de hoek. Of zij het op konden halen. Natuurlijk. Meneer en mevrouw (niet discriminerend bedoeld) kwamen denk ik uit China. Ze verstonden mij goed maar praatte met een accent. Ik gaf aan dat ze mochten pakken wat ze nodig hadden. Die lieve buiginkjes dan, te lief. Toen ik zei; u mag nog meer pakken, ik heb 75 kilo. Die meneer zei toen heel hard; 75 kiloooooo. Zij waren zo dankbaar.

Toen kreeg ik een bericht van een mevrouw of zij kon komen. Ik vroeg hoeveel zij kon gebruiken. Mag ik twee kilo, zei ze. Prima. Van mij mag meer. 5 kilo? Natuurlijk. Ze was helemaal blij. Lekker uitdelen. Eenmaal bij mijn voordeur gaf ze aan dat ze in de bijstand zat. Het liefst die vijf kilo voor haarzelf wel wilde gebruiken. Of dat kon…. Invriezen etc. Ik gaf haar de tip om hier daar over Google in te lichten.

Op een gegeven moment kwam er een Aziatische dame. Per toeval kwamen mijn overburen naar buiten. Ook Aziatisch. Ze gingen helemaal los in hun taal. Ze kenden elkaar al heel lang maar wisten niet waar de een of ander woonde. Het was meteen gezellig met z’n allen. Zij kletsen onderling hun ding. Ik werd daarna erbij betrokken. Dus zo kregen mijn overburen spinazie. Hun dochter werkt bij een bakker. Ik krijg dan weleens brood. Hoe leuk is dat, dat ik iets terug kan geven?

En deze laatste dame. Ik gaf aan dat ik de toko zou sluiten om 19:00. Gelukkig liep mijn afspraak uit. Om 19:10 ging de bel. Een aardige, timide dame kwam spinazie ophalen. Zij gaf mij toen een kado. Ik was hier stil van. Zo lief. Serieus? Voor mij. Het staat nu te pronken op onze 👩‍👧‍👦 tafel. Te lief. Zij zag vaker dit soort acties van mij. Als zij ergens zou kunnen helpen….

Plaats een reactie