Ik blijf dit bijzonder vinden. Als mijn kinderen thuis zijn gooit de een zijn schoenen van zich af. De ander zet ze ergens onderaan de trap. Dan haal ik aan dat ze bij hun vader altijd de schoenen op een speciale rek zetten in de bijkeuken. De kinderen rollen dan met hun ogen. Pffff. Gaan we weer. Maar he, waarom daar wel en hier niet?

Maar papa wordt boos als wij de schoenen niet netjes opbergen, zeggen ze dan. Ik word ook boos als ze de schoenen niet opbergen. Ik raak weleens gefrustreerd. Ik blijf dan maar herhalen; ruim je schoenen op. Meerdere keren achter elkaar. Werk even mee. No way. Pfff.

Afgelopen weekend waren hier zes jongens. Ik had net het hele huis schoon. Alles gestofzuigd. Zie ik op elke trap trede zand/modder 😖.

Ben er klaar mee. Mijn vader heeft dingen geprint. Ik heb ze gelamineerd. Hopelijk werkt dit. En anders ga ik het heel streng aanpakken.

Het probleem is dat ik niet altijd thuis ben als de kinderen thuis komen. Maar als ik er ben…. Ik zeg het gewoon. Inmiddels neemt Daan mijn tekst ook over. Het lijkt te gaan werken.

Wordt vervolgd.