De een houdt ervan, de ander niet. De balkon scène….

Nou, ik heb ook een balkon. Werd voorheen niks mee gedaan. Nu ineens populair. Daan en vrienden hangen hier sinds een week graag op. Muziekje aan. Zwaaien naar iedereen. Mmmh. Ik heb mijn twijfels. Vind het een soort van ordinair.

Maar als ik eerlijk ben en terug denk aan vroeger…. Mijn nichtjes en ik waren graag op het balkon van hun ouders. Wij sliepen daar soms zelfs. Wat maakten wij toen een herrie. Mijn tante kwam elk uur kijken om te zeggen; nu stil. Dat lukte voor even. Daarna weer lachen gieren brullen. Soms mochten we blijven. Maar het kwam ook voor dat wij allemaal naar binnen moesten.

Afgelopen weekend had Daan iemand te logeren. Voor het eerst zaten zij op het balkon. Overdag. Ik liep naar mijn auto en Daan riep enthousiast; hé, mama. Ik zei toen alleen; effe dimmen. Later dacht ik terug aan mijn jeugd. Laat ze lekker. Ik heb dat daarna aangegeven. Sorry Daan.

Maarrrr, daarna gingen ze los. Mooi weer. Gisteren vulde ik mijn buurtkast. Kreeg ik ineens een spek op mijn hoofd. Schrok ervan. Daan liet mij een filmpje zien. Hij en vrienden hadden een tussenuur. Hadden wat gekocht. De een sloeg een zak spek tegen de ander. Zak ontplofte. Helaas ving ik enkele klappen. Ook wel weer komisch. Sorry mam, hier heb ik weer van geleerd.

Maar als ik in de ochtend rommel in de tuin aantref dan krijgt Daan een zakje met een briefje erbij wat ik opgeruimd wil hebben. Gisteren waren dat twee spekjes, een snoep papiertje en een ander snoepje.

Voldoet meneer niet aan mijn eisen dan krijgt hij nog een waarschuwing. Daarna gaat de deur naar het balkon op slot. En is de sleutel in mijn bezit voor enkele dagen.