Daar gingen wij 👩‍👧‍👦 dan. Heeeeel lang voor gespaard. Alle lege flessen en blikjes hiervoor ingeleverd. Statie geld mogen ontvangen. Als ik een blikje op straat zag liggen nam ik deze mee. Mam, doe normaal. Maar hé, wij konden hiervan nu lekker uit eten gaan.

Het ging in het begin mis. De dame vh restaurant vroeg of wij al eerder waren geweest. Jawel. Een keer. Wij weten hoe het werkt. Dus niet. Met z’n drieën gingen wij los op die ene QR code. Fout. Je mag maar met één mobiel bestellen. Ok. Volgens die mw was dat die van Daan. Prima. Dus Eva en ik bestelden uiteindelijk (weer) via de telefoon van Daan. Kreeg ik ineens twee maal wat ik besteld had. Zo ook Eva.

Daan ging los op de spicy chicken. Op een gegeven moment deed zijn buik pijn. Oh oh. Teveel spicy.

Waarom gingen wij uit eten? Twee redenen. Nummer één was dat ik de volgende dag, vandaag dus, jarig zou zijn.

Normaal vier ik mijn verjaardag niet. Maar vorige week bedacht ik mij ineens dat het op een zaterdag viel. De kinderen bij mij zijn. Appjes verstuurd. Hoe gezellig. Familie en vriendinnen komen.

Gisteren hebben wij heerlijk genoten van het samenzijn en een all you can eat. Haal ik dit met de kids eruit? Voorheen zeker niet. Nu denk ik wel. Ze mochten drinken wat ze wilden. Daardoor verdient zo’n bedrijf. Ik zag daar een flesje cola van 0,20 cc die 3,20 koste. No way. Dan loop ik lekker naar de wc en drink ik uit de kraan. Ik kan niet genieten van zo’n dure cola. De kids namen bubble tea. Prima. Dat koop ik niet in de supermarkt. Drink zoveel je wilt.

🍣 🍱, het was heeeerlijk. Toen wij thuis waren bedacht ik mij ineens; ik had aangegeven dat ik jarig was. Wij gingen voor een gratis feest toetje. Niet gekregen. Beetje jammer.