Afgelopen zaterdag ging ik met een vriendin naar een Indische toko. Toko Veenendaal. Wij gingen voor een lunch. Super gezellig.

Voordat ik daar was moest ik een soort van roltrap op. Maar dan zonder treden. Voor mij liepen een oudere dame en haar dochter. De dochter had de rollator en zei tegen haar moeder; pak de leuning. Komt goed. Zij riep; ik durf niet. Ach zo herkenbaar. Sinds mijn hormoonpillen moet ik ook echt een houvast hebben. Altijd een hand aan de trapleuning. Ik zei tegen deze dame; pak mijn arm. Dan gaan wij samen. En daar gingen wij. Ik vertelde dat het ook voor mij niet vanzelfsprekend is zo’n lopende band. Eenmaal boven bedankte ze mij en zij ze tegen haar dochter; die mevrouw is ook bang. Maar samen hebben wij dit mooi gered.

Daarna liep ik naar de toko. Heerlijk gegeten. Een complete maaltijd voor 11 euro. Ik kreeg het niet op. Ik mocht zonder een plastic toeslag een bakje vullen. De dag daarna weer gesmuld.

Toko Veenendaal is echt een heerlijke winkel/restaurant.

Uren gekletst met deze vriendin. Daarna nog wat kadootjes gekocht voor mijn neef. Die had zaterdag avond zijn 21 verjaardagsfeest. Dat verhaal vertel ik nog wel een keer. Bizar wat dat allemaal inhoud. Maar hoe leuk dat zelfs opa, oma en tante (ik) erbij mochten zijn.