Eva had afgelopen zaterdag een vriendin hier te logeren. Zij namen een kat 🐈 hier mee naar binnen. De allerliefste en mooiste kat. Een mannetje. Tussen een kitten en volwassen zijn in. Dat lieve zacht aardige gemiauw. Zo schattig.

Hij ging meteen iets eten. Daarna bij Eva liggen.

Oh dear. Super lief. Maar hij zag er goed verzorgd uit. Moest wel een baasje hebben. In de avond naar buiten gezet. Dat ging goed. De nacht dan.

De zondag wilde ik een boodschap doen. Stond meneer weer voor de deur. Ik liep daardoor om. Eenmaal terug van de boodschappen lag meneer op de deurmat. In de regen. Hij zag mij. Liep mee. Ondertussen hoorde ik in de straat app dat deze kat niet van ons was.

Dus deze kat kwam niet uit de straat. Ik belde bij verschillende mensen aan. Met kat. Pfff. Uitdaging. Meneer wilde bij iedereen naar binnen. Niet handig als daar al een huisdier is.

Ik hield meneer in de houdgreep. Vond hij prima. Niemand kende deze kat. Tja, wat dan? De dieren ambulance gebeld. Zij kwamen. Lazen de chip uit.

Meneer woonde maar twee straten verder. Waarom bleef hij hier hangen? Eva! Dieren fluisteraar.

Uiteindelijk kwam de eigenaar. Timmie heet eigenlijk Stich.

Deze dame van de dieren ambulance was heel aardig. Officieel zou de baas 35 euro moeten betalen. Ik zei nog, ik bel. Waarom hij? Regels. Maar uiteindelijk hoefde niemand iets te betalen dankzij deze aardige dame.