Pffff, ken je dat? Onrust, van ik moet zoveel. Op zich kan ik dat wel,iets makkelijker los laten. Maar ja, daardoor worden de klussen niet geklaard.

Gisteren maar een lijst gemaakt. Geeft rust. Veel dingen heb ik zo gedaan. Dat is leuk, dat weg strepen ✔️.

Maar vandaag eerst werken. Vrijdag uit eten met de kinderen alvast voor mijn verjaardag. Zaterdag jarig. En ik ga het vieren. Het valt op een mooie dag. Kindjes zijn hier.

Zondag ben ik helaas onder de pannen. Maar maandag, dinsdag en woensdag ga ik beginnen aan mijn lijst.

Eerst maar eens vrolijke tulpen in huis gehaald.

Ik zie nu dat ik een oude foto laat zien. De mooie nieuwe, roze tulpen zitten nog in de knop.

Afgelopen zaterdag ging ik met een vriendin naar een Indische toko. Toko Veenendaal. Wij gingen voor een lunch. Super gezellig.

Voordat ik daar was moest ik een soort van roltrap op. Maar dan zonder treden. Voor mij liepen een oudere dame en haar dochter. De dochter had de rollator en zei tegen haar moeder; pak de leuning. Komt goed. Zij riep; ik durf niet. Ach zo herkenbaar. Sinds mijn hormoonpillen moet ik ook echt een houvast hebben. Altijd een hand aan de trapleuning. Ik zei tegen deze dame; pak mijn arm. Dan gaan wij samen. En daar gingen wij. Ik vertelde dat het ook voor mij niet vanzelfsprekend is zo’n lopende band. Eenmaal boven bedankte ze mij en zij ze tegen haar dochter; die mevrouw is ook bang. Maar samen hebben wij dit mooi gered.

Daarna liep ik naar de toko. Heerlijk gegeten. Een complete maaltijd voor 11 euro. Ik kreeg het niet op. Ik mocht zonder een plastic toeslag een bakje vullen. De dag daarna weer gesmuld.

Toko Veenendaal is echt een heerlijke winkel/restaurant.

Uren gekletst met deze vriendin. Daarna nog wat kadootjes gekocht voor mijn neef. Die had zaterdag avond zijn 21 verjaardagsfeest. Dat verhaal vertel ik nog wel een keer. Bizar wat dat allemaal inhoud. Maar hoe leuk dat zelfs opa, oma en tante (ik) erbij mochten zijn.

Afgelopen vrijdag had ik Daan en Eva extra. Hun vader gaf via een app aan dat de kids langer bij mij mochten zijn. Normaal zouden ze op de donderdag in de avond naar hem gaan. Zijn twee stiefkinderen waren op ski vakantie. Daarom vroeg mijn ex, kunnen de kids iets langer bij jou zijn. Maar natuurlijk. Altijd!

Wij maakten meteen een leuke planning. Onze ‘laatste’ dag samen werd een dan bij de KFC. Twee broodjes kip burger voor 5,99. En wat voor broodjes. Te groot. Teveel. Pfew.

De kids en ik sloten onze vakantie af met KFC burgers voor weinig geld. Om te proberen een speciaal drankje. Dit laatste viel niet in de smaak. Wij missen het meloen drankje van ze van vorig jaar. Ik kon deze perfect namaken. Helaas wordt deze siroop sinds een paar maanden niet meer verkocht.

Je mag ook de code naar mij sturen via mijn 06 nummer of messenger.

Ik heb een fijne collega. Zo ook een hele leuke lieve vriendin. Hierbij heb ik het ver dezelfde persoon.

Met de kerst had zij al leuke attenties gemaakt.

En nu weer voor de Pasen 🐣. Hoe lief is dat? Zij is ook een alleenstaande moeder maar fixt dit toch maar weer. Wat geld, tijd en energie betreft.

De mensen in de winkel zonder kassa gaan dit waarderen.

Eva riep al heel lang dat ze zin had in een kapsalon. Ooit een besteld. Niet te eten.

Ik ging via Google zoeken. Recept gevonden.

Je kan kiesen voor shoarma of kebab op de bodem. Ik ben niet van het lamsvlees. Maar bij de jumbo hadden ze kip kebab. Meegenomen. De ijsberg sla was op de datum. 50 cent. Frietjes koop ik altijd in een aanbieding, ligt standaard in de vriezer.

Zo gezegd, zo gedaan. Kebab gebakken. Oven aan. Frietjes gebakken. In een bak gooide ik het vlees, daarop de frietjes, daar overheen kaas. Onder de gril. Sla erover. Knoflook saus.

Eva vond het lekker. Ze genoot.

Haar broer genoot van patat/friet met joppie saus. Een heerlijke laatste avond.

Ik heb een cursus gevolgd via het Toon Hermanshuis. Ik mag vanaf nu mensen begeleiden die kanker hebben of ‘hadden’.

Vandaag was ik mee met iemand. Zij had een niet pluis gevoel van haar borst kanker traject. Ik snapte haar. Samen een plan de campagne op papier gezet. Samen liepen wij naar de oncoloog.

Wat hadden wij, wat mij betreft een fijn gesprek. Ik snapte zijn stand punt.

Ik heb het hele verhaal van hem opgeslagen. Daar kom ik nog een keer terug bij M….

Wat is er veel veranderd met acht jaar geleden en nu.

Als ik kijk naar mijn moeder…. Dat leek even niet best. Ze is er nog. En hoe?!

Vele vragen zijn beantwoord. Het komt goed M….

Ik kreeg een bericht. Of ik tomaten kon gebruiken. Maar natuurlijk. Ik heb genoeg gezinnen onder mijn hoede die ik dit gun. De tomaten waren mooi! Lekker! In een prachtige conditie.

Voor de voedselbank was het een te kleine portie. Daar reden zij niet voor. Snap ik. Maar ikke wel.

Eerst reed ik rond om uit te delen aan de mensen die het hard konden gebruiken. Daarna had ik nog heel veel over. Uitgedeeld aan familie en vrienden.

Het buurtkastje lag dagen vol met deze prachtige exemplaren.

Ondertussen kreeg ik berichten van vrienden en familie dat ze soep en pasta saus hadden gemaakt. Zo ook lasagne saus. Wat een fantastische berichten. Ik gun het zeer zeker de varkens. Maar wij als mens zijnde waren heel blij.

Eva had afgelopen zaterdag een vriendin hier te logeren. Zij namen een kat 🐈 hier mee naar binnen. De allerliefste en mooiste kat. Een mannetje. Tussen een kitten en volwassen zijn in. Dat lieve zacht aardige gemiauw. Zo schattig.

Hij ging meteen iets eten. Daarna bij Eva liggen.

Oh dear. Super lief. Maar hij zag er goed verzorgd uit. Moest wel een baasje hebben. In de avond naar buiten gezet. Dat ging goed. De nacht dan.

De zondag wilde ik een boodschap doen. Stond meneer weer voor de deur. Ik liep daardoor om. Eenmaal terug van de boodschappen lag meneer op de deurmat. In de regen. Hij zag mij. Liep mee. Ondertussen hoorde ik in de straat app dat deze kat niet van ons was.

Dus deze kat kwam niet uit de straat. Ik belde bij verschillende mensen aan. Met kat. Pfff. Uitdaging. Meneer wilde bij iedereen naar binnen. Niet handig als daar al een huisdier is.

Ik hield meneer in de houdgreep. Vond hij prima. Niemand kende deze kat. Tja, wat dan? De dieren ambulance gebeld. Zij kwamen. Lazen de chip uit.

Meneer woonde maar twee straten verder. Waarom bleef hij hier hangen? Eva! Dieren fluisteraar.

Uiteindelijk kwam de eigenaar. Timmie heet eigenlijk Stich.

Deze dame van de dieren ambulance was heel aardig. Officieel zou de baas 35 euro moeten betalen. Ik zei nog, ik bel. Waarom hij? Regels. Maar uiteindelijk hoefde niemand iets te betalen dankzij deze aardige dame.