Al die pakken sap….

Ik heb hier nog zoveel van. Pakken sap soort van een coolbest. Waren dit ‘gewone’ pakken sap dan durfde ik nog wel over de houdbare datum te gaan. In de zomer zou deze pakken, die ik nu kreeg, geen optie zijn. Ik heb namelijk geen koelkast waar 300 pakken sap in kunnen.

Afgelopen zaterdag gaven wij in onze winkel zonder kassa vele pakken mee. Grote gezinnen gingen met dozen vol naar huis.

Nog steeds heb ik over. Mijn neef, een student, nam 12 pakken mee.

Overal waar ik kom zeg ik; hallo, misschien een beetje gekke opmerking…. Ik heb van de Riedel 300 pakken sap gekregen. Wilt u misschien een pak of meer hebben?

Bij de Aldi kwam ik een oud klasgenoot van Daan tegen. Heee, Mark. Wil jij misschien een paar pakken soort van verse sap? Graag zei hij. Aan de andere kant van mijn auto stond een vader met twee kinderen. Lusten jullie ook deze sap? Nou, heel graag.

Nog een paar dagen te gaan. Stop voedselverspilling. Ik deel aan iedereen uit.

Mochten jullie deze lusten…. Of mensen weten die dit lekker vinden. Een ander goed doel. Ik heb echt zooooveel. Stuur mij een bericht.

Effe snel.

Wij gingen met familie naar Amsterdam. Wat een avontuur. Iets van mijn Bucket list. Het was fantastisch. Verhaal volgt nog. De foto’s zijn niet super. Het is maar een telefoon en foto’s in het donker. Nog een handicap; de verlichting in de boot en foto’s door het raam maken. Maar de herinneringen zijn fantastisch!

300 pakken sap.

Werd ik vanmorgen gebeld. Door de Riedel in Ede. Ze hadden 300 pakken sap staan. Datum tot en met de 19de. Koel bewaren. Morgen is de winkel open. Dus kom maar op. Ik zei; zal ik ergens het terrein oprijden? Zegt die man; doe dat maar niet, een klein autootje tussen de vrachtwagens is niet handig. Hallo, ben ambulance chauffeur geweest.

Ik zat daarna bij mijn ouders. Beetje radeloos. Hoe ga ik dat doen? Mijn auto zat al aardig vol. Dat wordt duizend keer heen en weer rijden. Gelukkig kon collega van de winkel Debora. Mijn vader ook, maar met een steekkar.

Wij naar de Riedel om 11:30. Die man was enthousiast. Fijn dat wij het meenamen. Meestal gaat dit naar de voedselbank gaf hij aan. Zijn jullie ook zoiets? Ik gaf hem meteen ons kaartje. Dat vond hij leuk. Tot snel, zei hij nog. Oh dear. Niet te vaak hoor, dacht ik. Onze winkel puilt uit. En zoveel koelruimte hebben wij niet. Gelukkig is het buiten de goede temperatuur. Voor nu komt het goed.

Eenmaal in de Meerpaal. Het karretje waar wij de pakken mee vervoerde…. Die doet het niet meer. Pfff. Mijn vader kon steeds heen en weer met zijn steekkar. Twee auto’s vol. 🙈

De kerstboom is weg.

Zes januari was drie koningen. De boom moet dan officieel weg. Die dag haalde ik de ballen etc eruit. Zondag de zevende hoefde alleen maar de boom 🌲 afgebroken te worden. Gelukt. Lieve zoon Daan bracht de zware doos met takken naar de zolder.

En toen was het een soort van saai. Heel even. Eva zei; mam, het lijkt nu saai. Maar ik denk dat het morgen weer ok is.

Ik had een projector lamp met kerst 🎅 plaatjes en vuurwerk 🎇. Deze liep vast. Jammer. Mijn allerliefste ouders kochten een nieuwe voor ons. Met nog veel meer plaatjes. Rondom Valentijnsdag komen vanaf nu plaatjes 💕 tevoorschijn. Mooie hartjes. Daarna ben ik jarig. De ballonnen schijnen dan op de muur. Deze projector lamp heeft ook Halloween en herfst. Geweldig toch? Eva gaf de perfecte muur aan om op te projecteren.

Voorheen ging de projector lamp met de kerst spullen naar boven. Nu niet meer. Wij gaan het hele jaar genieten van de mooie plaatjes.

Ik hoor ze weer 🦅 🦢 🐦.

De vogels. Ik kan mij nog herinneren dat ik vroeger baalde van de maand februari. Dan hoorde ik de vogels. ‘s morgens vroeg werd ik dan wakker van dat gefluit. Vreselijk vond ik dat. Die slaap had ik zo hard nodig met jonge kinderen. Na die korte serie van gefluit waren ze weer stil. Pfff.

Tegenwoordig heb ik minder slaap nodig. Maar ik hoor nu alweer s’morgens het geluid van de vogels. Bizar vroeg. Gezellig. Dat betekent dat de dagen met licht langer worden. Ook dat de kat s’nachts niet naar buiten mag. Anders ligt er s’morgens een cadeautje in de vorm van een vogel voor de deur 🚪.

Toch wel gek. Wij krijgen kouder weer de komende dagen. Waarom beginnen de vogels 🦅 nu te fluiten? Dit hoort toch bij een beginnende lente?

In ieder geval zegt mijn lijf dat de lente al is begonnen. Ik nies mij suf. Daan heeft rode ogen 👀. Hooikoorts. Nu alweer.

Een suiker taks.

Ik was gisteren bij de Jumbo. Daar stond ik bij de chocolade 🍫. Een oudere dame stond daar ook. Ze zei; dit is toch bizar? Die prijzen. Zoveel omhoog gegaan.

Ik gaf aan dat op frisdrank en op nog veel meer producten zoveel procent per een januari erbij was gekomen. Maar van de Jumbo en AH, zegt men, dat die dat hebben verdubbeld. Nou, zei ze; die ene supermarkt die u nu noemt had tijdens de feestdagen al de prijzen omhoog gegooid. Maar mevrouw, dat is al jaren zo. Koop lang houdbaar spul ruim voor de feestdagen. Alles is tijdens de feestdagen heel veel duurder. Boeven zijn het.

Volgend jaar ga ik lekker naar de film met de kinderen en daarna bakken wij frieten. Klaar met dat stomme geneuzel.

Ik was door het gesprek weer later thuis. Kids ongeduldig. Sorry, ik had een heerlijk gesprek. Nu spijt dat ik het adres van deze dame niet gevraagd had. Zij was 80 jaar. Haar man was zeven jaar geleden overleden. Van haar kinderen moest ze elke dag koken. Helaas woonden de kinderen allemaal ver weg. Nou, hoe leuk was het geweest als ik een keer per maand even langs zou gaan? Samen koken? Een gesprek voeren.

Maar ja, het plan om elke zes weken naar Duitsland te gaan staat op de kaart. Hier heb je twee flessen cola van 1,5 liter voor 4,40 in de aanbieding. In Duitsland kost een fles cola van 1 liter 0,79 cent in de aanbieding.

Winkel zonder kassa.

Ik schrijf even wat minder. Dit heeft te maken met de schoolvakantie. Vroeger dacht ik dat je dan relaxed was, alle tijd had. Geen huiswerk. Uitslapen, daar zijn wij zo goed in! Maar op de een of andere manier heb ik minder tijd voor mijn hobby als schrijven ✍️. Minst belangrijk al zeg ik het zelf.

Even naar onze winkel zonder kassa. Wat hebben wij veel mogen ontvangen.

Hier begon het mee in december. Afgelopen week kregen wij dit.

Drie jonge mannen die hier kwamen eten.

Met oud en nieuw waren de kinderen dus bij hun vader. Die woont hier om de hoek. De jongens, vrienden van Daan en stiefbroer waren zoveel mogelijk buiten. Eva kwam ineens met twee nichtjes van de kant van stiefmoeder naar hier. De een was niet lekker de ander heerlijk bijdehand. Op een leuke manier. Ik dacht dat dat meisje nog maar zeven ofzo was. Tijd vliegt. Tien jaar. De dames hadden het leuk samen. Aten hier iets. Daarna weer terug naar het andere huis.

De kids liepen over en weer. Heerlijk. Ik voelde mij geen een moment alleen. Ik bleef bewust thuis in verband met de kat. Die was zo bang voor het vuurwerk. Bij de achterburen was ik meerder keren uitgenodigd.

Om 23:45 moesten de kids bij hun vader zijn. Helemaal logisch. Ik ging voor die tijd naar de achterburen. Met heel veel lieve mensen het happy new year gevierd. Daarna kwamen mijn ex, zijn vriendin en dochter/nicht naar ons. De beste wensen aan elkaar gegeven. Toen kwam het vuurwerk. Ik hoefde alleen maar te kijken. Wat een genot.

Later kreeg ik het bericht dat Eva bij mij mocht blijven slapen. Daan had zijn stiefbroer thuis. Mijn ex zijn vriendin. Stiefzus had een nichtje. Ik was ‘alleen’. Super leuk/aardig. Helaas werd Eva die nacht ziek. Keelpijn, hoofdpijn. Smaak weg. Zo ook haar stem. Pff. Dit hoor ik zoveel. Kan wel drie weken duren.

Wat ik zo leuk vond aan deze avond. Mijn kinderen gingen bij hun vader met familie gourmetten. Dat ken ik alleen vanuit zijn familie. Ik heb er helemaal niks mee. Waarom? Teveel kosten. Niet haalbaar hier.

Maar ondertussen vroeg een vriend van Daan; mag ik bij u blijven? Maar natuurlijk. Wat wil je eten? Bak noodles of krulfriet? Het werden de noodles. Nummer twee en drie bleven ook hier eten. Geweldig. Ik zat met het avond eten met drie jonge mannen aan tafel. Heerlijke gesprekken gevoerd. Genoten van de noodles.

Iedereen de beste wensen.

De beste wensen voor 2024.

Ik had een super avond. Geen moment alleen geweest terwijl ik officieel alleen thuis was. Daan en stiefbroer kwamen wat vuurwerk hier ophalen. Vrienden klopten aan. Een hele rij schoenen bij de deur. Toen ze compleet waren gingen ze allen naar buiten.

Ik bakte ondertussen oliebollen. Even een app gestuurd, wie wil. Nou, ze waren zo op. Nog een pak gemaakt. Uiteindelijk drie pakken. Gelukkig stond er een in het buurtkastje. Zeven maanden over de datum, maar dat maakt echt niks uit. Het kan zijn dat de gist wat minder goed werkt. De fabriek doet het bewust tot maart houdbaar. Dan koopt iedereen in december een nieuw pak. Nou, ikke niet. Ik maak alles gewoon op. Ze waren net zo lekker als de rest. Nog een portie van over. Kan in de vriezer voor drie maanden. Of je maakt er wentelteefjes van, ook lekker. Ik las dat iemand er blokjes van maakte, olie erbij in de oven en daarna als krokante stukjes vla erover.