Eva hoefde pas heel laat op school te zijn. Daan op tijd. Dacht ik. Ik vroeg hem; zullen we proberen dat je zelf wakker wordt van de wekker en je eieren daarna gaat redden? Dan kan ik ook iets uitslapen. Ik was nog een beetje moe van een weekenddienst draaien. Heb meer dan een week aan contract uren in een weekend gemaakt. Deal, zei Daan.

Ik dacht dus dat hij het eerste uur naar school moest. Dus niet. Voor de zekerheid had ik mijn wekker op 7:30 gezet om te checken of Daan wakker was. Ik hoorde zijn wekker boven afgaan. Zucht. Ik naar boven. Jaaaa, zei hij, komt goed. En een mededeling dat hij het eerste uur vrij was. Zucht. Waarom zei je dat niet eerder? Laat maar.

Om 8:00 riep ik Daaaaaaaan, eruit. Rustig mama, ik snooze tot 8:00. Daarna red ik het nog makkelijk. Ok. Let it go. Ik draaide mij weer om.

Wat hoorde ik in de tuin? Stenen? Zou het nieuwe riool gelegd gaan worden? Op de ring deurbel gekeken. Er was iemand bezig in de tuin. Triiiing, de voordeur bel ging. Daan deed open. Die man had gezegd; mag de voortuin open liggen. Had Daan nee, gezegd 🙈. Want dan konden wij niet daar lopen. Neeee, natuurlijk mag het Daan.

Ik aangekleed. Naar die meneer. Hij had een heerlijk accent. Het zijn beste wortels zei hij. Moet ik deur zaaaaagen. 😂. Koffie gegeven. Op een gegeven moment moest ik de wc deur spoelen. Kwam niks. Oepsie. Nog een keer, nog een keer. Daar kwamen de drollen met wc papier. Toch weer een kleine verstopping. Ik riep nog Ieuw. Hij niet. Die beste wortels had hij doorgezaagd. Ik zie wel of de boom het overleefd. Liever een riool die doorloopt dan een levende boom. Ik kan altijd plantenbakken in de boom hangen. 😂

Rond 14:00 zag ik via de deurbel dat hij aan het vegen was. Ik wilde nog schreeuwen via de deurbel; bedankt! Maar ja, mij toch kunnen inhouden.

Ik heb al jaaaaaaaren een projector klok. Waarom? Geen idee. Iets met een gewenning. Beviel ooit goed.

Als ik slaap dan slaap ik. Heel soms word ik wakker en dan kijk ik naar het plafond. Dan zie ik hoe laat het is. Geen wekker naast mijn bed. Ik kijk ook niet graag op mijn telefoon wat tijd betreft.

Mijn kinderen hebben dit ooit mee gemaakt. Net na de scheiding sliepen wij op een kamer. Toen beleefden zij hoe het was om de tijd via een plafond te zien. Als ze al wakker werden. Die sliepen en slapen aan een stuk door.

Nu tijdens de pubertijd slapen ze graag uit. Laatst vroeg mijn dochter om zo’n klok. Ok. Dus heel soms wordt zij in de ochtend wakker. Of als ze niet kan slapen is het ook fijn om een tijd te zien.

Good old days. Die fijne herinnering van vroeger krijgt ze weer terug. Waar wij allebei gek op zijn is de tijd 22:22. Vond ik vroeger al super bijzonder. Nu blijkt dat Eva dit ook een bijzondere tijd vind. Ziet ze alleen maar in het weekend.

Ik had/heb een mega mooie boom in de voortuin. Maar deze groeide de spui gaten uit. Vorig jaar deed de buurman zijn best. Helaas kreeg de boom enorme grote wimpers. Niet bij te komen om af te knippen. Helaas kan ik geen foto meer vinden van hoe het was. Vanuit mijn slaapkamerraam zag ik alleen maar groen. Ideaal in de zomer. Heerlijk die schaduw.

Maar ik ga toch voor iets waardoor ik het onderhoud zelf kan doen. Ik wil niet van anderen afhankelijk zijn. Mijn vader en broer kwamen vanmorgen. Zij gingen los op de boom.

Via de ideale straat app kreeg ik meerder kliko’s aangeboden. Al het groen kon weg. Heerlijk. De dikke stammen gingen mee naar vader of broer. Zij hebben een houtkachel.

Maar ja, ik had een 100% grote boom. Nu is daar nog maar 25% van over. Even afwachten of deze het gaat overleven.

Mijn zoon moest heel hard lachen toen hij de boom zag na het snoeien. Mijn dochter schrok zich een hoedje. Oftewel, een enorme hoed. Een te grote verandering.

De meneer van het riool was mega druk bezig gisteren.

En oh, wat was ik bang dat die kosten op mij zouden komen. Op een gegeven moment hoorde ik veel water stromen. Foute boel?

Uiteindelijk zei meneer van de riolering dat het net onder de gemeente zou vallen. Pfew. Maar wij 👩‍👧‍👦 zijn er nog niet. Ik mag wel naar het toilet. Een wasje draaien. Maar kijk uit met wc papier.

Ik zei tegen mijn dochter; als je een wc papier gebruikt, vouw deze dubbel en gebruik deze nogmaals. Die blik in haar ogen. Serieus? Dus jij gebruikt een wc papier meerdere malen, mam? Dus jij hebt poep in je handen….Uh, ja. Dat is toch normaal? Iets met mijn generatie. Zij gruwelde ervan. Lieve Eva, jij wil een hond? Dan heb je via een zakje een hele drol 💩 in je hand…..

Anyway. Het is hier nog steeds drama wat riool betreft. Gelukkig zijn de kinderen nu bij hun vader. Ik mag het weekend werken. Zo komt het voor nu wel even goed.

Ik ben heel benieuwd wanneer de gemeente het riool hier komt te vervangen. Mogelijk moet mijn boom of klimop daardoor weg. Het is wat het is.

Vannacht hoorde ik geborrel in het toilet beneden. Ik ging dan toch maar kijken. Stel je voor dat het overstroomt. Inmiddels ook een ramp in de keuken. Niks liep door.

De volgende ochtend/vanmorgen kwam mijn vader. Ik had een hele fles (dure) coca cola in het toilet gegoten. S’morgens was de gootsteen van de keuken leeg. Een fles ontstopper erin. Liep niet door. Pfff. Mijn vader stopte een slang in het toilet. Doeken eromheen. Luchtcompressor erop. Stop maar pa, het water en eten komt in de gootsteen in de keuken naar boven en het kraantje op het toilet begon te schuimbekken.

Daarna de tip van TikTok. Plastic folie over de toiletpot. Doortrekken. Dan gaat de folie bol staan. Terug duwen. Dat geeft druk. Het leek even wat te doen. Maar uiteindelijk, helaas.

Ik weet dat meerdere huizen in deze straat al problemen hebben gehad. Advies gevraagd in de straat app. Gemeente inschakelen en dan naar een bepaalde naam vragen. Dit bedrijf gebeld. Ik werd vrij snel terug gebeld. Hij zei; jij woont wat riolering betreft in de slechtste straat van Ede. Hij kon donderdag ochtend komen. Dan werk ik. Kunt u vrijdag? Hij zei; ik zou dat risico niet durven te nemen. Ok dan. Ik heb een ochtend vrij kunnen regelen. Maar als ik denk hoe het bij de overburen ging…. Dagen en dagen…

Ik vertelde de man wat ik al gedaan had. Hij zei; stop met spoelen. Niet douchen. Geen wasmachine. Alleen boven bij nood het toilet doorspelen. Anders spoel je al het zand weg waar de buis ws kapot is. Dan krijg je een sink hole. Een van de overburen hadden dat dus.

Hopen dat meneer morgen al iets kan doen. De kleren gaan morgen vies mee naar hun vader. Douchen doen ze ook maar daar, het is zijn weekend. Ik mag het weekend werken. Douche ik in het ziekenhuis.

Maar ook. Wat doe je met afwas? Ik dacht gisteren nog; verzamelen in een emmer. Boven op de badkamer afwassen. Liever niet zei meneer. Ik heb de pannen na pannenkoeken te hebben gebakken met een snoeten poet doekje schoongemaakt. Daarna toch even onder de kraan. Deze gootsteen loopt inmiddels heeeeeel langzaam door. Zolang het maar niet overstroomt….. Gelukkig was de vaatwasser net leeg. Dus daar kan ik ook spullen verzamelen.

Toen deze ellende bij een van de overburen aan de hand was werd er zelfs een gat in de weg gezaagd 😨.

Laatst bleef het water in het toilet beneden al een tijd te hoog staan na het doorspoelen. Ooit van mijn vader geleerd. Boven en onder tegelijk doorspoelen. Dat hielp.

Gisteren ging ik boven maar het toilet. Ik hoorde het beneden borrelen. Vergeten te kijken waarom. Daan ging naar het toilet en schreeuwde na het doorspoelen; mam! Hij lijkt over te stromen. Gelukkig bleef het water met 💩 tot aan de rand. Geen overstroming.

Mijn pa gevraagd om hulp. Alle kranen boven en op het toilet openzetten. Druk opbouwen. Dan de beide toiletten gelijk doorspoelen. Uh, beneden durfde ik niet. Dan zou deze namelijk overstromen. Ik was dus boven bij de kranen. Ik hoorde beneden een gek geluid. Naar beneden gerend. Chips. Kraam stroomde over. Pfff.

Ik zag een verandering in het toilet beneden. De poep verdween. Maar nog steeds tot de rand vol water. Op een gegeven moment na drie keer het riedeltje te hebben gedaan liep alles weg. Pfew. Toen nog twee keer alle kranen open. 20 seconden. Druk opbouwen. Het toilet boven en onder tegelijk doorspoelen.

Morgen gaat voor de zekerheid nog even de tuinslang erin op volle toeren. Had ik nu geen zin in. Buitenkraan staat dicht. Doe ik morgen wel. De kids gaan nu echt niet beneden naar de wc. Ik laat het natte toilet papier hangen inclusief wat water op de vloer. Dat dwingt ze om boven naar het toilet te gaan.

Ondertussen ga ik per plas en poepbeurt. Zakjes maken met toilet papier. Er gaat denk ik gewoon teveel doorheen in een beurt.

Als mijn 👩‍👧‍👦 kinderen bij hun vader zijn heb ik de verwarming niet aan. Ik heb het nooit koud.

Als de kids hier zijn zet ik de verwarming overdag op 17 graden. In de avond op 18 graden.

Hebben de kids of de visite het koud? Nope. Ik heb op de bank een elektrische dekens liggen.

Zo genieten. Warmte onder je billen. Of over je hele lijf als je languit op de bank ligt.

Afgelopen weekend sliepen Eva en ik op de bank. De deken op stand één. Pfff. Zelfs dat werd ons op een gegeven moment te heet. Terwijl het in de woonkamer niet warmer was dan 16 graden.

Laat de zon maar schijnen. Dankzij de zonnepanelen dan ‘gratis’ warmte. Scheelt weer in de portemonnee. Die investering is nu eenmaal al gedaan. Soort van spijt. Maar nu hopelijk een klein beetje profijt van.

Tjee, soms komt even iets binnen. Een hele jonge dame zei (in het programma over mijn lijk), dat tijdens haar chemo zij hoorde dat haar toenmalige vriend in die periode vreemd ging.

Bij mij ging het soort van anders. Hij ging weg. Daarna mijn diagnose. Dit alles gebeurde binnen een week. Daarna chemo. Operatie. Bestraling. Abces.

Ik had van de week een avond nachtdienst. Over mijn lijk was op de tv. Werd weg gezapt door collega’s. Teveel emoties.

Mijn dochter en ik kijken samen, overdag, naar dit programma. Een lach en een kleine traan. Toch een soort van therapie. Ik ben er nog. Wij 👩‍👧‍👦 genieten elke dag. Je kan deze ziekte als heel zwaar ervaren. Maar wij 👩‍👧‍👦 hebben er ook veel kracht uit gehaald. Mijn kinderen hadden tijdens mijn ziekte niks te maken met een oppas, of wat dan ook. In die tijd gingen ze vier dagen naar hun vader met een samengesteld gezin. Daarna tien dagen bij mij. Wij met z’n drieën. In hun geboorte huis, eigen. Een moeder die elke dag thuis was. Niet ziek van de chemo. Geen pijnstillers nodig gehad na de operatie. Ik was er gewoon. Dan ook nog al die kaarten door de bus. Ballonnen 🎈 en cadeautjes dankzij vrienden en familie. Had ik een keer een ‘bad’ day… Dan sliep ik onder schooltijd. Prima te doen.

Over mijn lijk. Veel te jonge mensen die gaan overlijden door deze ziekte. Ik ben er nog. Voor ons 👩‍👧‍👦 was mijn ziekte periode (gelukkig) geen trauma. Het heeft ons 👩‍👧‍👦 hechter gemaakt.

Precies 24 uur geleden lag ik in een vreemd bed. Op een piket kamer. Super de luxe natuurlijk dat ik in diensttijd een bed had. Maar op dat moment ook officieel aan het werk had kunnen zijn.

En toch…. Het lijkt zo leuk; niet opgeroepen te worden. Te kunnen slapen. Maar pffff. Dat slapen. 💤 . Lukt vaak niet. Een andere omgeving. Teveel herrie vanuit de Intensive Care. Kunnen zij ook niks aan doen.

Ik denk weleens als mensen zeggen; heee, je bent niet opgeroepen. Kon je lekker slapen. Geloof mij. Slapen lukt niet. Maar alsnog soort van beter dan werken. Dat dan weer wel.

Gisteren hier niks over gehoord. Ik liet vanmorgen de kat naar binnen. Zag ik dit. Een witte tuin.

Ik ben er dol op.

Mag van mij blijven liggen.

Ik hoor zojuist dat het vandaag bleu monday is. Meest depressieve dag. Waarom vandaag? De kerstboom is weg. Huis kaal. Goede voornemens lukken niet. Gelukkig hebben wij een meneer die in deze periode naar ons zwaait en licht schijnt.