Nou ja zeg. De deurbel ging. Een grote doos stond voor de deur. Twee kaarten erbij.

Deze doos was niet voor de winkel zonder kassa of het buurtkastje. Maar wel voor ons 👩‍👧‍👦. Serieus?

Meerdere afbakbroodjes, verse sap, jam, verschillende soorten worst en kaas. Roomboter, eieren, vers fruit, chocolaatjes, muffins, yoghurtjes, speciale hagelslag en nog veel meer.

Hier kunnen wij, Daan, Eva en ik een overheerlijke kerstontbijt en lunch van eten. Niet normaal.

Gekregen namens mijn collega’s van de winkel. Daar wordt je toch stil van? Eva mocht het pakket openen. Zij gaf aan; mam, dit had niet gehoeven. Een kaartje was ook ok geweest.

Ondertussen ben ik zoooo blij met deze gift. Wij gaan het beste kerstontbijt eten die je maar kan bedenken. Super bedankt lieve dames van de winkel zonder kassa.

Gistermiddag ging de voordeur bel. Ik heb vaak spullen om weg te geven dus ik dacht; daar komt weer iemand, in dit geval voor een kaars. Stonden er drie jongedames voor de deur. Op de achtergrond een oudere dame op een scootmobiel.

Zegt een van de meisjes, deze mevrouw belde bij ons aan omdat ze dacht dat wij een buurtkastje hadden. Maar die heb jij nu. Nou zeg, wat aardig meiden dat jullie mevrouw naar hier hebben gebracht.

Deze dame had verschillende soorten appelmoes gemaakt. Ontelbaar veel potjes. De meiden stopten het buurtkastje vol. Ho ho. Zes potten daarin is voldoende. De rest sla ik even binnen op.

Ik vroeg aan mevrouw of ze een kerstbrood luste. Oh echt? Meent u dat? Jazeker. Alstublieft. Verder nog iets nodig? Ze twijfelde. Op dit moment heb ik een mooie voorraad. Kunt u misschien een zak Hak groente gebruiken? Dat vond ze lekker. Maar daar hoort rijst bij zei ze. Heb ik. Pak aan. Lust u vis? Jaaaa, te duur om te kopen. Mee gegeven. Ik zie ananas in blik zei ze voorzichtig. Voor u. Weet je het zeker zei ze nog? Maar natuurlijk. Zo helpen wij elkaar. Dank voor de vele potten verse appelmoes.

Ineens kreeg ik een bericht via de straat app. Er was een konijn gevonden. Opgevangen bij de overburen. Het konijn was angstig. Honden in the house. Arm beest.

Ik gaf aan dat wij nog een hok hadden. Die van onze Bob 🐇. Deze stond bij mijn vader. Hij kwam het hok meteen brengen. Andere mensen uit de straat gaven aan dat ze nog stro of voer hadden.

Uiteindelijk is het konijn aan de dierenambulance gegeven. Iemand miste waarschijnlijk een konijn. Jammer voor ons.

Wat missen wij Bob 🐇

Ik dacht al eerder dat ons 🐰 niet veel langer meer zou leven. Maar meneer was uiteindelijk toch weer vaak rise and shining. Als Eva met een vriendin beneden sliep baalden ze weleens van het kabaal van Bob. Dan probeerde hij uit zijn kooi te komen door de tralies op te eten. Nooit gelukt. Maar die herrie…

Gelukkig heeft Bob uiteindelijk niet lang geleden. Wij 👩‍👧‍👦 gunden hem de rust. Dag Bob. Dag kooi. Die hoek… leeg. Geen kabaal meer. Ik was zo gewend om komkommerschil in de kooi te leggen. En nog veel meer. Ons konijn leek wel een varken. Vrat alles op.

Toen Bob 🐇 net overleden was liet ik Dolf 🐈‍⬛ erbij. Geen reactie. Mevrouw 🐈‍⬛ lijkt nu zelfs op te fleuren… Erg lief. Aanhankelijk. Praat de hele dag. Ligt s’nachts op een kleedje heel stil naast mij.

Mijn dochter en haar vriendin moeten steeds om mij lachen als ze mij met mijn dikke huis sokken zien. Maar hé, als de kinderen bij hun vader zijn of op school, dan zal hier nooit de verwarming aanstaan.

Laatst was het 15 graden. Prima voor mij. Of ik ben druk in het huis (houden). Dan heb ik het niet koud door de inspanning. Als het dan tijd is om te ontspannen dan ga ik op de bank liggen met mijn huis sokken aan en een dikke deken over mij heen. Heerlijk. Dan heb je ook nog eens zo’n koude neus.

Dan moet ik denken aan de verhalen van mijn ouders. Bij mijn moeder sliepen de kinderen in de winter onder vele dikke dekens. Toen bestond de verwarming nog niet. Als het buiten sneeuwde dan kwamen er ook sneeuw vlokken via een gat de slaapkamer binnen. Ach, je wist toen niet beter.

Mensen moeten wennen aan een nieuwe normaal. Het kan niet voor iedereen elke dag 20 graden in huis zijn als je rond wil komen van je geld elke maand.

Ik kreeg geen folders meer. Even dacht ik door mijn ja nee sticker op de deur. Alleen staat bij nee iets anders. Ik ben dol op folders. Op een gegeven moment sprak ik onze vaste folder jongen. Hij doet dit al jaaaaaaren. Soms helpt zijn moeder mee. Hij gaf mij een papier. Daarop kon ik zien hoe je folders kunt aanvragen.

Je krijgt niet meer een standaard stapel. Huh, ideaal. Maar wat een werk voor dat kereltje. Ik kreeg van de week mijn eerste setje. Op dat bezorg nummer staat geen adres. Maar een lang nummer. Vandaar dat die jongen met een papier rondloopt. Dat nummer hoort bij een adres. Wat een gezoek. Ik heb bijna medelijden met hem. Als hij aanbelt voor een gelukkig nieuwjaars groet, dan geef ik hem een mooie fooi.

Ineens kregen wij als winkel zonder kassa een bericht. Er was eten/kerstpakketten waren over. Of wij deze konden gebruiken? Jawel!

Afgelopen keer vroeg iemand in de winkel zonder kassa of wij snoep hadden. Voorheen gingen wij voor vers. Fruit, groente en brood. Maar soms kunnen mensen deze producten in een leuke aanbieding aanschaffen. Dan is een snoepje of koekje net even een luxe product. Nou, hoe leuk is dat? Wij hebben dankzij de gift van gisteren een leuke voorraad. De koekjes en snoepjes zijn tot november 2024 houdbaar. Perfect!

De meneer die dit alles aanleverde zei; jullie zijn zo’n goed doel. Het is zo fijn dat jullie blij zijn met alles. Zelfs op de datum. Dat klopt. Wij zullen nooit iets weg gooien. Buiten de winkel om hebben wij gezinnen waarvan wij weten; alles aan eten is welkom.

Wat zijn wij blij en dankbaar voor alle donaties.

Mocht u iets over hebben van een kerstpakket? Alles is welkom. Weggooien kennen wij niet. Echt alles, vooral eet producten, worden in grote dankbaarheid door ons aangenomen en weer uitgedeeld aan mensen die dit kunnen gebruiken.