Eva was van de week ziek. Ik moest werken. Opa en oma kwamen op visite. Eigenlijk zouden opa en oma die dag met een oom naar de intratuin in Duiven gaan. Maar deze lieve mensen hebben dit voor Eva verzet. Eva werd verwend door gezelligheid.

Afgelopen vrijdag gingen opa, oma en mijn oom alsnog naar de Intratuin. Eva wilde mee. Had zij overlegd met oop en oom. Ok. Ik ging daardoor extra vroeg mijn laatste kerst inkopen doen. Tante Anja had een vrije dag. Ging ook mee.

Wat hebben wij met z’n allen gelachen. De een moppert om niks. De ander verstaat de helft niet waardoor je fijne gesprekken krijgt.

Wat kan ik toch genieten van mijn familie!

Voor ons wat dit het uitje vh jaar. Van te voren dachten wij allemaal, behalve ome Henk, dit wordt een ramp wat drukte betreft. Nee, zei hij, een week voor kerst is het niet druk. Dat heb ik gelezen. En warempel, hij had gelijk. Nog nooit was het daar zo rustig. Je kon overal kijken zonder dat er iemand voor je liep. Alleen het parkeren was een ding. Wij kwamen een man tegen die eigenlijk met de vlaggen bezig was. Wij moesten van hem terug. Waarschijnlijk naar een andere parkeerplaats. Maar mijn moeder kan niet zover lopen. Dus wij luisterden niet. Hoe die man toen reageerde 😂🤣. Hij sloeg op zijn voorhoofd, gooide iets weg van boosheid. Draaide zich om. Wij waren allen stil. Ik zwaaide nog even vriendelijk naar hem. Deden ons ding. Hadden een parkeerplek. Toen beseften we wat die man deed. Bloed fanatiek met goeie bedoelingen. En dan luisteren wij niet. Waarschijnlijk de zoveelste al. Hij trok het niet meer. Zoals ik al aangaf. Ons uitje van het jaar. Die reactie van deze man, gaan wij nog vaak schaterlachend nadoen. Sorry meneer. Maar u staat in ons geheugen gegrift. De volgende keer krijgt u een knuffel voor uw serieuze bedoelingen van werk. Topper!