Gisteren was ik ineens de hele dag onder de pannen.

Met mams naar het ziekenhuis. Daarna iemand begeleiden naar een operatie.

Ik was rond etenstijd thuis. Kids vroegen de hele dag, mam waar ben je?

In de avond had ik geen zin meer om in huis te gaan poetsen. Eva zou een kerst kamer krijgen. Het kwam er niet van. Morgen nieuwe kansen. Gelukkig kan ik het poetsen lekker laten voor wat het is.