Vrijdagnacht had Eva een vriendin te logeren. Daan was bij een vriend logeren. Aangezien het nu langer donker is mochten ze beneden op de bank slapen. Wat een feest! Dekbedden naar beneden. Televisie aan. Ik hoorde ze nog lang giegelen.

De volgende morgen hoorde ik Dolf hard mauwen. Janken. Beetje paniekerig. Ik riep, kreeg antwoord. Maar waar vandaan? Eva gevraagd de deur beneden open te doen. Dolf was ergens buiten dacht ik. Voor het eerst weer sinds lange tijd. Sinds het vuurwerk in oktober begon komt ze niet meer buiten. Die nacht weer voor het eerst. Ging het ook nog eens vriezen.

Het klonk heel dichtbij dat gejank. Keek ik op de kamer van Eva 🤣. Zit mevrouw in de vensterbank. Ik rende naar beneden. Deur geopend. Ik riep Dolf. Een klap! Mevrouw sprong van de vensterbank op de overkapping. De volgende keer vliegt ze er doorheen. Pffff.

Ze wist niet hoe snel ze naar binnen moest komen.

Dolf blijft steeds meer bij ons. Als wij bij de tv zitten, ligt zij onder de tafel bij ons. Nu zit ik aan tafel. Ligt mevrouw op een stoel naast mij. Gezellig.