Afgelopen week kreeg ik een bericht van een kerk. Zij hadden op een middag voedsel verzameld voor de winkel zonder kassa, stichting voedsel connect. Nou ja zeg. Hoe fijn. Of zij dit konden brengen? Wat naartoe? Ik vroeg of het naar mijn huis kon komen. Meteen door in mijn auto. Scheelde mij weer een extra keer sjouwen.

Zo gezegd zo gedaan. Zo fijn dit soort acties. Giften. Ik merk dat wij iets meer naamsbekendheid krijgen. De dames die bij de jumbo werken geven vaak aan dat ze onze winkel zo nuttig vinden. Zij gaven hun lege flessen bonnen aan onze winkel. Die actie is nu voorbij.

In het begin betaalde ik nog weleens een rekening om de winkel gevuld te krijgen. Zo ook mijn twee fijne collega’s. Dit is nu niet meer nodig. Op dit moment redden wij het met giften om de winkel elke maand vol te krijgen. Maar als iemand dan durft te vragen; waarom zijn jullie niet vaker open? Uuuuh, geld en vrijwilligers. Zoals het nu gaat kunnen wij het behap stukken. Alles op zijn tijd.

Ik vind het soms zo leuk om boodschappen te krijgen die niet op onze standaard lijst staan. Dan hebben de mensen een keuze om eens een keer iets anders te kiesen.