Aan het begin van de week was het al wit in Apeldoorn. Vanmorgen liep ik met Daan naar buiten. Alles nog groen. Opeens kwamen er witte piepschuim balletjes uit de lucht vallen. Moest meteen aan Daan zijn zitkussen denken. Daar komen langzaam aan steeds een paar piepschuim ballen uit. Ik kan geen gat vinden. Zou die dan nu toch gesprongen zijn ? 😂

Daan zei; het hagelt. Nee joh. Het is sneeuw. Inderdaad geen sneeuw ❄️ vlokken. Maar balletjes. Blijft goed liggen. Eva ging in een witte wonderland naar school. Benieuwd of het glad is.

De sneeuwpop ☃️ stond vorige week al.

Via een collega van ‘omze’ winkel zonder kassa kreeg ik een nieuw contact. Een dame die ergens werkt en aan het einde van de dag wordt daar eten weg gegooid. Vanuit een supermarkt. Zonde natuurlijk.

Elke doordeweekse dag krijg ik een bericht. Ben je thuis? Of kan je even langskomen? Het weer is nu perfect om een lading bij de deur te laten liggen voor een uur. Maar als het warmer weer gaat worden… geen idee wat wij dan gaan doen met het overschot aan eten.

Maar voor nu. Ik krijg of ik haal. Ik doe een oproep op een bepaalde site. Alles wordt gretig afgenomen. Prima. Zoveel beter dan een kliko.

Hoe ga ik dit toch van de zomer doen? Ik heb geen grote koelkast om v alles erin te stoppen. Wordt dan alsnog alles weg gegooid?

De voedselbank heeft contacten met bv varkensboeren. Daar wordt niks weggegooid. Ik denk nog even na hoe ik om ga met stop voedselverspilling.

Gisteren was ik ineens de hele dag onder de pannen.

Met mams naar het ziekenhuis. Daarna iemand begeleiden naar een operatie.

Ik was rond etenstijd thuis. Kids vroegen de hele dag, mam waar ben je?

In de avond had ik geen zin meer om in huis te gaan poetsen. Eva zou een kerst kamer krijgen. Het kwam er niet van. Morgen nieuwe kansen. Gelukkig kan ik het poetsen lekker laten voor wat het is.

Vrijdagnacht had Eva een vriendin te logeren. Daan was bij een vriend logeren. Aangezien het nu langer donker is mochten ze beneden op de bank slapen. Wat een feest! Dekbedden naar beneden. Televisie aan. Ik hoorde ze nog lang giegelen.

De volgende morgen hoorde ik Dolf hard mauwen. Janken. Beetje paniekerig. Ik riep, kreeg antwoord. Maar waar vandaan? Eva gevraagd de deur beneden open te doen. Dolf was ergens buiten dacht ik. Voor het eerst weer sinds lange tijd. Sinds het vuurwerk in oktober begon komt ze niet meer buiten. Die nacht weer voor het eerst. Ging het ook nog eens vriezen.

Het klonk heel dichtbij dat gejank. Keek ik op de kamer van Eva 🤣. Zit mevrouw in de vensterbank. Ik rende naar beneden. Deur geopend. Ik riep Dolf. Een klap! Mevrouw sprong van de vensterbank op de overkapping. De volgende keer vliegt ze er doorheen. Pffff.

Ze wist niet hoe snel ze naar binnen moest komen.

Dolf blijft steeds meer bij ons. Als wij bij de tv zitten, ligt zij onder de tafel bij ons. Nu zit ik aan tafel. Ligt mevrouw op een stoel naast mij. Gezellig.

Wij als buurtkastjes hebben zo fijn contact met elkaar en andere mensen.

Hoe leuk is dit om te lezen? Met elkaar kunnen wij veel voor elkaar betekenen. Dit bericht stond in een blad van en over Bennekom. Over ‘bijzondere’ mensen en dingen uit dit dorp. Dankzij een super leuke zeer gedreven dorps organisatie.

Vandaag om 16:30 werd er eten van op de datum geleverd. Dit doen wij alleen als mijn collega of ik vrij zijn, wij slaan niks op in eigen koelkast. Geen ruimte voor. Met afgelopen avond, nacht kon het gewoon buiten staan. Maar dat was niet lang nodig.

In no time werd van alles opgehaald. Zo fijn dat er steeds minder eten weg wordt gegooid. Veel bedrijven en supermarkten werken mee. De mensen zijn ook zo blij. Vaak zijn het luxe producten. Ook weleens lekker.

Ik weet van bepaalde mensen dat ze echt heel weinig hebben. Die laat ik als eerste kiezen.

Bij deze lading zaten ook 30 rollen keukenpapier. Wat soms zo irritant is dat als je het op Facebook zet bij gratis, wel 20 mensen reageren. Dan vraag ik wanneer ze het op komen halen. Geen reactie of die van; volgende week. Pardon? Ik kan nu al niet met mijn kinderen op stap. De auto ligt vol. Ben daar nu zo klaar mee. Vanaf vrijdag ga ik alles wegdoen. Kan je niet? Jammer dan. Jij niet hoor Jolanda 😉.

Als mijn kind iets overkomt en ik moet naar het ziekenhuis….. even wachten. Eerst was spullen uit de auto halen 🫣😅.

De vrijwilligers van de Meerpaal hadden speelgoed verzameld. Erg aardig van ze. Foto’s van gemaakt. En daar zat ik dan. Gistermiddag van 14:00 tot 17:00.

Toen ik binnenkwam zag ik iemand zitten. Ik. Roeg of ze voor het speelgoed kwam. Ze snapte mij niet. Ze zat daar te wachten op haar zoontje die bij een therapie was. Oeps. Ik vertelde haar dat ze mocht kijken voor speelgoed voor bijvoorbeeld Sinterklaas. Daarna hoorde ik haar met de therapeut praten. Volgende maand kon haar zoon niet komen. Geld was op. Oh dear. Ik heb haar maar onze winkel mee genomen. Wasmiddel en eten meegegeven. Ze had zich al ingeschreven voor de winkel.

Daarna kwam nog een iemand maar de winkel. En dat was het. Ik heb nog wel drie tasjes gevuld voor drie gezinnen. Best wel een teleurstelling. Vtv hadden veel mensen aangegeven te komen. Het is niet anders. Wij hebben nog meerdere plannen voor het speelgoed. Alles gaat terecht komen. Zeker weten.

Dan kom je thuis. Het buurtkastje was enorm gevuld met eten en er stond een tas vol eten bij de voordeur. Dan word ik weer helemaal happy.

Afgelopen zaterdag kwam de Sint met zijn pieten het land weer in. Ik had eerder het woord zw..te pieten gemeld. Weg bericht.

Ik keek samen met mijn ouders naar de intocht. Mijn moeder irriteerde zich aan de Sint die steeds ‘halootjes’ riep. Mijn vader had warme croissantjes in de oven gebakken. Het was weer super leuk om naar het verhaal van Sinterklaas te kijken. Als mijn kinderen hier waren dan had ik samen met ze naar de intocht gekeken. Warme chocolade melk. Lekkers erbij.

Zij hadden dan ook een schoen mogen zetten.

Ik heb het huis toch een beetje in de Sint sfeer versierd.

Vanaf nu drinken wij koffie, thee of soep vanuit deze Sint mokken