Ik ben niet ‘alleen’ geweest afgelopen veertien dagen zonder de kinderen. Ik had natuurlijk mijn werk en dus collega’s. Maar ook onze eigen dieren en logees. Jip en Janneke onze goudvissen 🐟 zijn net overleden. Maar Bob 🐇 is altijd heerlijk aanwezig. Van de week samen met mijn vader zijn nagels geknipt. Meneer kan weer in huis rondlopen. Alleen als de achterdeur open is durf ik dat niet. Dan vliegt hij waarschijnlijk maar buiten. Zie hem dan maar eens te vangen. Anton 🐍 is weer zichzelf nu hij zichzelf een nieuw pak aangemeten heeft. Dolf 🐈‍⬛ is en blijft de allerliefste.

Dan heb ik een kat 🐈 die ik twee keer per dag zie. Zo’n lieverd die Snoopy. Sinds afgelopen donderdag hebben wij Rex de Cavia. Lief beest! Vorig jaar schuilde hij steeds onder een kleedje. En nu? Het lijkt wel of hij het hier herkend. Helemaal zichzelf. Rustig. Gezellig.

Ik moet wel wennen aan dat gepiep. Zo leuk en gezellig. Zo negatief bedoel ik het niet. Maar als de koelkast open gaat; njiet njiet hoor ik dan. Ik had bloemen gekocht. De verpakking knisperde. Njiet njiet. Te grappig. Meneer denkt alleen maar aan eten. Ik snap het wel. Je zit maar in een kooi. Ziet van allerlei gezelligheid om je heen. Het enige plezier wat hij heeft is geaaid worden en eten.

Schat van een beest. Eva gaat liever voor een rat ……