Ik snap er niks van. Ik neem het hele huis onder handen.

Eerst de kamer van Eva. Zij wilde vorig jaar al een buro. Maar het kwam gewoon niet uit. Druk, no money. Nu gaat het toch echt gebeuren. Ik heb alle knuffels in zakken gedaan en opgeborgen. Veel extra ruimte om alles op te bergen hebben wij niet. Ieder heeft een eigen ruime slaapkamer. Daarbuiten hebben wij een hoek op zolder om spullen op te slaan. Deze ligt al vol met kerstspullen. Eigenlijk ook wel handig. Hoe meer ruimte hoe meer spullen je gaat verzamelen. Misschien dat ik de knuffels in zo’n zak ga stoppen die je met de stofzuiger plat kan drukken. Zouden de knuffels dan misvormd raken? Geen idee.

Daarna Daan zijn zwijnenstal opgeruimd. Alle lades geordend. Zijn nieuwe schoolboeken zijn binnen. Hebben een mooi plekje gekregen. Ik wist niet dat je met een natte doek cola van een witte muur kon krijgen. De kids zien die vlekken niet. Ik wel. Maar ach, voorheen geen zin in iets ermee te doen. Nu wel. Alles glimt en blinkt. Wat voelt dat heerlijk. Een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd.

Waarom ben ik hier eigenlijk mee begonnen? Ten eerste omdat mijn familie uit Engeland, 6 personen, hier komen te logeren in augustus. Super leuk. Gaat precies passen met een extra luchtbed erbij. Toen ik eenmaal bezig was met een plan de campagne ging ik alvast beginnen met opruimen. Ten tweede, het weer buiten is niks. Dan maar lekker binnen mijn ding doen. Het scheelt enorm dat de kids weg zijn. Ik kan maar zo uitslapen, yoghurttje eten en dan aan de slag gaan. Soms ga ik zelf s’avonds door. Ik ben nu al zo blij met de resultaten. De kliko’s puilen uit. De weggeef hoek van Facebook gebruik ik ook. Al veel dingen op laten halen. En zelfs via een andere hoek kunnen verkopen.

Van het weekend werken. Volgende week weer lekker aan de slag. Nu al zin in. Ik herken mijzelf bijna niet. Heeft natuurlijk ook te maken met geen kids over de vloer. Ik hoef geen boodschappen te doen. Ik kook bijna niet. Veel groente en vis wordt hier gegeten. Ook nog eens goed voor de lijn.