Laatst vertelde ik toch dat de jumbo een actie had om eten te verzamelen voor de voedselbank? Ik zei toen niks te geven omdat ik liever spaarde voor de winkel zonder kassa. De dame bij de Jumbo vond het fijn klinken dat er iets gedaan werd voor een soort van vergeten groep.

Ik kreeg een mailadres van haar baas. Een van onze dames is zo goed met mail, website, etc etc. Zij stuurde een mail namens ons.

En warempel. In augustus gaan de statiegeld bonnen, die de mensen inleveren en willen schenken, naar onze winkel zonder kassa. Is dat niet fantastisch?

Ikzelf heb een aparte rekening voor de kids. Was eerst leeg. Geen idee hoe ik eraan kwam. Omgetoverd tot statiegeld voor Daan en Eva. Het liep best aardig. Wij hebben best een leuk bedrag. Maar ze sparen nog even door. Aankomende maand dus wat minder. Dan zorg ik dat het statiegeld naar de winkel gaat.

Ik ga niet klagen hoor 🙊. Maar wat een planning weer in de vakantie. Bijna elke dag wel een afspraak staan voor de kids. Gelukkig gaan wij niet op vakantie.

Vandaag met de een bij de huisarts geweest omdat die te mager zou zijn. Onderzoek gehad. Alles prima. Ziet bleek. Bloed moeten we laten prikken. Dat zal wel in onze 👩‍👧‍👦 vakantie tijd worden, want als ze bij paps zijn zijn ze op vakantie.

Dan elke week karakter. Dit kon niet na de vakantie omdat de onderzoeksdame dan een andere functie krijgt. Aangezien ze ons verhaal al kent is het wel fijn om door te pakken.

Orthodontist. Kon ook niet anders dan volgende week. Eva moet nu elke veertien dagen. Het spleetje tussen haar voortanden wilde ze weg hebben. Daarna mag de beugel eruit!

Ik zag een afspraak van het Wilhelmina kinderziekenhuis. Een halve dag opname maar daarvoor een bel afspraak over de uitslag. Lijkt mij niet handig. Waar moeten ze voor bellen zonder onderzoek. Vanmorgen met ze gebeld. Volgende week woensdag zijn Eef en ik daar dus weer. Voor een halve dag.

Werd ik ook nog eens gebeld voor mijn jaarlijkse controle afspraak, bloed prikken en bot versterkend infuus. Uuuhm, mag dat alsjeblieft na de vakantie? Ik wil ook een dag geen afspraak hebben. Geregeld.

Omdat wij het zo zwaar hebben 😂 gaan wij vrijdag met z’n drieën uit eten bij Shabu Shabu 🍣. Gekozen voor een lunch. Dat scheelt 12 euro per persoon. En wat de kinderen het lekkerst vinden (geen vis 😆), hebben ze met de lunch. Tot uiterlijk 14:30 om te starten waren wij welkom. Dan twee uur makan makan. Oftewel, voor die prijs hebben wij een lunch en avondeten. Zo’n zin in.

En vanavond ga ik meet Eefs en haar vriendin naar de Barbie film. Ik ga noooooit naar de film. Elke keer als ik het voorstel zijn ze daar al met hun vader geweest. Prima. Scheelt mij geld. Maar wel leuk om een keer samen te gaan. Ging ik reserveren. Ik dacht de achterste rij. Pffff. Bleek de eerste rij te zijn. Eva zei daarna; geeft niet mam. Maar ik zag de teleurstelling. Duizend nummers gebeld. Geen contact. Ik naar Pathé gesjeesd. Een aardige meneer heeft het voor mij kunnen fixen. Niet de achterste rij, maar wel op driekwart. Volgens Google de beste plek.

Ik legde voorheen mijn kleding in een goed afgesloten zak in de grote kleding containers die overal staan. Het schijnt dat veel mensen deze als een kliko zien. Als er viezigheid tussen de kleding zit wordt alles weggegooid. Zonde.

Ik heb nu twee andere adresjes. Een voor in de buurt en een verder weg. Die van verder weg is voor de vluchtelingen in Lesbos. Zij willen alleen broeken, vesten, jassen, truien en t-shirts. Dus geen rokken of jurken.

Het adres in de buurt is ook prima. Dat is bij de flat gebouwen aan de van der Hagen straat. De eerste heet de Elskamp. Elke maandag, woensdag en vrijdag is daar een koffie moment. Van 10:00 tot 12:00. Vrijwillers lopen hier dan rond. Zo goed van ze. Er wordt koffie geschonken. Soms is er iets lekkers, zo ook een met een beetje geluk een broodje.

Wat ik zo leuk vind van hun systeem is dat ze met muntjes werken. Ten eerste is de tweede hands kleding goed van kwaliteit. Als mensen een kledingstuk inleveren krijgen ze een munt. Met vijf munten kunnen ze een maaltijd krijgen. Wat fantastisch. Zo wordt kleding niet weggegooid. Gaat rouleren. En je kan er zelfs van eten.

Gisteren hadden wij weer de winkel zonder kassa geopend. Dankbaar hiervoor.

Zo grappig dat op het moment dat ik naar de bakker ging, ik een app kreeg met een foto van mijn collega die bij de groenteboer stond. Op dat moment stond collega nummer drie naast mij bij het stoplicht met verse eieren in haar auto. Geweldig dat wij dit met z’n drieën kunnen doen voor de medemens. Maar wij gaan en kunnen dit niet alleen volhouden. Wij hebben en vragen om meer vrijwilligers. Gelukkig krijgen wij deze tot nu toe ook. Deze mensen nog wat meer inwerken…

Ruim van te voren hadden wij (dankzij steeds meer vrijwiligers en giften) natuurlijk al boodschappen in de winkel kunnen leggen zoals shampoo, toiletpapier, pasta’s, sauzen, koffie, thee en etc etc. En dat je dan op zo’n ochtend samen de boel compleet mag maken 🥰.

De foto van hierboven is van de geleverde/opgehaalde groente en fruit. Wij hebben iemand gevonden die ons voor een vast bedrag dit wil leveren. Deze mensen kijken naar seizoensgroenten. Daar houden wij van. Niks vanuit de andere kant van de wereld naar Nederland gevlogen. Gisteren kregen wij ook ineens van ze een grote pak met verse sap. Voor de vrijwillers zie de groenteboer. Die verdienen dat. Zo lief!

Dit lag in mijn auto. Ik heb de bakker enorm bedankt met de tekst; bedankt voor jullie gebak, daardoor kwamen fijne gesprekken op gang. Dankzij jullie brood zijn vele magen gevuld.

Anton is echt de liefste slang 🐍. Zijn baasje gaf dit al meerdere keren aan. Nooit iemand gebeten. Altijd rustig.

In het begin als ze eten kreeg deed ze er niet veel mee. Enorm wennen aan een verhuizing. Heeft wel maanden geduurd. Maar de laatste tijd als er een ratje komt….. als het baasje al hier binnen komt wordt meneer al onrustig. Zo bijzonder om te zien. En dan krijgt hij zijn eten; pats! Gevangen en meteen door met inhaleren.

Even geleden kreeg Anton weer wat te eten. Dat ging met gemak op. Eergisteren hoorde ik ineens rare geluiden. Even dacht ik aan de kat die weer wat gevangen zou hebben. Zie ik Anton 🐍 druk bewegen. Bek helemaal open. Echt zo’n raar geluid kwam eruit. Daarna klonk een soort van harde scheet. Ik zag het poepje eruit vliegen. Van het baasje geleerd dat ze na het eten meestal een keer ontlasting 💩 hebben. Schijnbaar zat deze vast.

Erg fijn dat ik contact heb met deze man. Soms maak ik mij zorgen om Anton. Meestal kan hij mij gerust stellen.

Gisteravond dacht ik; het poepje is opgedroogd. Ik pak deze uit het hok. Wat schoon soort van speciaal stro erbij en klaar. Op het moment dat mijn hand het hok in ging vloog hij erop af. Hij beet mij niet hoor. Maar hé, dit is een nieuwe actie voor mij. Daarna weer. Hallo, klaar mee. Dan lig je maar een extra nacht in die poep lucht. Morgen probeer ik het weer. De buren waren denk ik wel wakker. Misschien de hele straat om mijn oergil.

Meteen even advies gevraagd. Ze kunnen soms chagrijnig zijn. Nou, dat was Anton nu voor het eerst.

Ik blijf het grappig vinden. Veel komkommers 🥒, tomaten 🍅, paprika 🫑 en radijsjes vang ik uit onze tuin. De aardbeien 🍓 zijn op. Heerlijk om elke dag of om de dag wat te oogsten.

Met de oogst bedenk ik wat ik daarmee kan doen. Ik had nu een grote en een uit de klauwen gegroeide snack komkommer. Drie radijsjes. Alles schoongemaakt. In stukken gesneden. Azijn, wat suiker en Chili saus erbij. Paar dagen in de koelkast. Ideaal als de kids bij hun vader zijn. Dan kan alles er goed intrekken. Bederft niet. Daarna genieten. Eva eet het zo op. Een deel hadden wij ook bij een broodje hamburger 🍔 gegeten.

De kids zijn nu een week bij hun vader. Daarna twee weken bij mij. Ik vroeg aan Eva; wat wil je het liefst doen in deze vakantie. Ze gaf aan; bij opa en oma logeren. Wij hebben daar acht maanden gewoond toen ik ziek was. Die herinneringen 🥰.

Ok. Dat is lekker goedkoop 😅. En dan? Eva wil over de begraafplaats lopen. Dat deden wij vroeger wel vaker mam. Prima. En daarna dat opa achter ons aan rent in hun huis en wij rond rennen en gillen. Oh dear, opa moet aan de bak. Lukt vast wel met zijn nieuwe hartklep. Nog even naar de speeltuin om de hoek. En heel graag een ijsje kopen. Eva twijfelde over schep ijs, daar kan je zo leuk zitten, of softijs 🍦.

Prima deal. Gaan wij voor. Opa en oma zien het ook zitten. Wat gezellig. Wij gaan veel foto’s maken ter herinnering.

Ik ben echt dol op heet. Heel warm weer. Dan plons ik lekker in mijn zwembad. Werk doe ik in een airco omgeving. Win win situatie.

Er komen nu wat ‘mindere’ dagen aan. Ramen en deuren kunnen open. Die frisse wind die door het huis heen blaast. Ook wel lekker.

Ik zat in mijn stoel met zee achtergrond. Dolf op schoot. Op een gegeven moment regende het harder. Ik zag een regenboog.

Prachtig om te zien. Heerlijk voor de tuin. Scheelt mij weer werk. En de moestuin van mijn broer is hier ook heel erg blij mee. Dolf pakte ik van mij schoot en legde ik in de schommelstoel. Ze bleef liggen. Heerlijk droog.

Onze Dolf 🐈‍⬛ mag in de nacht niet naar buiten. Maar soms, ze heeft het steeds meer door, komt ze niet naar binnen als ik haar roep.

Kids waren bij hun vader. Ik had de deur open. Hoorde ik ineens een gegil. Even dacht ik aan een kikker 🐸. Deze gilt enorm als ze zich bedreigd voelen. Toch klonk het anders. Ik ging kijken. Chips! Het was een lief musje. Dolf weg geschopt (op een ok manier). Over het musje legde ik een maatbeker. Daarop een anti vlieg wind molentje. Ik dacht, laat het beestje even met rust. Kijken of ze nog leeft….. Het zag er namelijk dramatisch uit.

Klabats. Ik weer naar buiten. Dolf ging voor het musje. Windmolentje was opgegooid, kapot. Grrrr. Musje lag nog onder de maatbeker. Doei Dolf! Welkom lief musje.

Ze leefde nog. Oh dear. Wat te doen? In eerste instantie lag ze op mijn buik. Opwarmen. Chillen. Oei, wat ging dat hartje tekeer. Niet goed. Pijn? Angst?

Ik legde mevrouw op een gegeven moment op een beetje warme kersenpit kussen in de gootsteen op het toilet. Voer erbij en wat water.

Ze lag er prima bij. De volgende morgen deed ik de deur open van het toilet. Dolf stond naast mij. Oeps. Mevrouw op de drempel. Dolf weg geduwd. Ging madam ineens vliegen. De woonkamer in. Neeeeee.

Gevangen met een handdoek. Fijn om te weten dat haar vleugels niet gebroken waren. Op internet gekeken naar een mus met een gebroken poot. Zij konden dit overleven…..

Eva kwam. Mocht van haar vader. Ze pakte Pietepiet op.

Pietepiet was heel rustig bij Eva.

Ze kwam helemaal tot rust. En ineens; dood.

Ze spreidde nog even haar vleugels en daarna was het gedaan.

Eva en ik hebben Pietepiet begraven. Terug in de natuur gelegd.

Afgelopen weekend code geel/oranje. Gelukkig stelde het toen hier niks voor. Lucky us.

Maar nu….. dit had ik niet verwacht. Het regent enorm. Het onweer is heftiger dan van het weekend. Hadden ze niet voorspelt volgens mij. Maar maakt niet uit.

Als Dolf ineens jankend de woonkamer in vliegt en onder de tafel kruipt weet ik genoeg. Of er is vuurwerk of onweer. Het laatste is nu het geval. Gevalletje trauma met knallen.