Wilhelmina kinderziekenhuis.

Afgelopen woensdag moesten Eva en ik vroeg ons bed uit. Eva had daar moeite mee. Ze mocht niet naar het toilet. Onderweg naar Utrecht dronk ze nog veel. Op de snelweg hadden wij onweer. We keken elkaar aan. Dit is echt de beste zomer vakantie ooit. Elke dag een afspraak zodat wij niet echt iets kunnen plannen. En tussendoor lekker in de tuin zitten, maar niet heus.

Gelukkig kunnen de kids met vriendjes afspreken. En er wordt wat gelogeerd bij ons. Gezellige boel. Tussen de buien door zijn ze graag buiten. Eva bij de Stadspoort. Daan ergens in de struiken om een hut te bouwen. Ik dacht dat hij daar te oud voor was.

Eva had laatst geen sleutel mee van thuis. Ze was weer bij de Stadspoort. Ik moest wat regelen voor de winkel zonder kassa. Madam was bij de Aktie-oone. Bij de kassa. Ik gaf haar de sleutel. Dat gezicht. Ze keek de andere kant op, wilde mij niet zien. Dus ik zei; Eef, pak de sleutel nou maar aan, ik ben maar je moeder. Iedereen moest lachen behalve Eef. Sorry kind. Dat is je moeder. Iets teveel geluid komt daar soms uit.

Maar ja, woensdagmorgen. Wij naar het ziekenhuis. Eva moest heel nodig plassen. Ok, ga ik melden. Nee mam, ze komen vanzelf. Toch gemeld. Wat goed dat jullie dat aangeven. We bellen meteen. Wij werden opgehaald. Alles hebben ze bekeken. De echo van haar blaas na het plassen was perfect. Huh? Dat is voor het eerst. Maar super fijn natuurlijk. Bloeddruk gemeten. Die was mechanisch steeds te hoog. Nu met de hand goed. Top! Eva moest weer veel drinken. Ze werd er misselijk van. Moe en drinken met tegenzin. Maar alles was weer in orde. Ik verwacht dat wij nu niet meer terug hoeven te komen. Wel bijzonder dat er in het verslag stond dat meerdere keren de bloeddruk gemeten moest worden. Is een keer gedaan. Afgelopen twee jaar was deze te hoog. Nu een keer goed en ze stopten er verder mee maar prima. Accepteren.

Huppelend naar huis. Doei WKZ. Bedankt voor alles. Jullie waren de beste voor Eva. Maar wij kunnen nu gelukkig zeggen; wij gaan door zonder jullie hulp.

Er kwam een meneer op de dagbehandeling om een tekening te maken. Hij vroeg hoe onze kat heette. Dolf. Wat leuk zei hij, dat is ook de naam van mijn leermeester. Hij heeft dit project in dit ziekenhuis opgezet. Is inmiddels met pensioen.

Plaats een reactie