Ik kreeg een herinnering van drie jaar geleden. Zo leuk. Wat waren de kinders toen nog klein.

Mijn broer sliep met zijn kinderen in een tent. Ik met de mijne in een andere tent. De eerste nacht sliep mijn schoonzus in de caravan van mijn ouders. Zij heeft niks met kamperen. De tweede nacht sliep mijn vader daar en was mijn schoonzus bij mijn moeder. Die wist toen sinds 2 juni dat jaar dat het niet best leek. Uitgezaaide borstkanker. Toen kon ze niks. Als je haar nu ziet. Er zit genoeg pit in. Wat een rijkdom alweer drie jaar erbij.

De bomen zijn nu bijna allemaal weg. Elke storm viel er wel een om. De boer naast ons werd er gek van. Besloten alles te laten kappen. Het is schrikken. Van een bos naar een woestijn. In de winter dan. In de zomer als de struiken bladeren hebben valt het iets mee.