Deze kocht ik voorheen op de woensdagmiddag. Toen de kinderen nog op de lagere school zaten. Dat was een heerlijke traktatie voor ze.

Later kocht ik ze nog steeds maar minder. Zo heel af en toe tussendoor. Weet je nog dat ik klaagde dat ze in een papieren zak zaten? Daardoor waren ze binnen een uur zacht. Dat vond ik zo gek. Ik snap het milieu oogpunt. Maar je betaald al best veel geld voor zoiets en dan is het binnen een uur niet meer wat het was. Ik heb slow eters. Dus binnen een uur opeten lukte toen niet.

Na corona kwam mijn volgende klacht. De prijs. Van 3,50 naar 5,50. Tsssss. Prima. Dan wordt het echt een bijzondere traktatie. Die keer dat wij het dan kopen is het extra groot feest.

Gistermorgen was ik met Daan, veel te vroeg, naar het ziekenhuis. Bloed prikken. Daarna naar bakker Bart. Wij gingen voor 5 knabbelstengels en dan naar huis. Eigenlijk ben ik buiten al die afspraken om nooit met Daan alleen op pad. De meeste afspraken zijn met Eva. Zeg, meneer, heb je zin in een speciale koffie? Jaaaaaa. Okido. Wij kregen 5 knabbelstengels mee in een plastic zak. Het koffie zet apparaat moest even spoelen etc. Na 10 minuten kreeg Daan zijn caramel ijskoffie. Wat genoot hij hiervan.

De prijs van de knabbelstengels waren gedaald. Van 5,50 naar 5,00. Maar ik zei al tegen Daan; kijk eens, ze zijn een kwart korter. Ach. Het is wat het is. Ze blijven nu langer vers dankzij dat zakje. De prijs is omlaag. En dat wij minder krijgen? Voor veel mensen, inclusief mijzelf, beter.