
Vannacht werd ik wakker van de wind en regen tegen mijn rolluiken aan. Ik had ze op een kier. Handig of niet? Misschien beter helemaal open of helemaal dicht. Ineens dacht ik; de kat is buiten π. Dat was om 3:00. Snel naar beneden. Wat was ze blij toen ze mij de deur zag open doen. Daarna mocht ze heerlijk naast mij op een handdoek liggen . Even bijkomen.
Heerlijk uit kunnen slapen. Er is geen schoolritme. Ze zijn al vrij. Op maandag was het boeken inleveren. En vrijdag rapport halen.
Daan kwam gezellig mee ontbijten. We keken even naar het nieuws. Wat een ravage in Nederland. In Ede viel het gelukkig nog mee. Later riep ik Eva. Ik zei iets over de storm. Huh, zei ze; heeft het gestormd? Die leeft dus in een andere wereld. Nou moet ik zeggen dat ik vtv weinig nieuws had gehoord. Veel gewerkt, dan kijk ik niet naar het nieuws.
De schade bij ons? Niks. Alleen mis ik een emmer. Die had ik over een snoer gezet, zodat er geen kortsluiting zou komen. Ik hoop niet dat er iemand bewusteloos achter de schutting ligt. Zo wel, sorry. Mogen wij de emmer wel terug? Jeugd sentiment.
