Tja, je hoort niet anders. Ik neem dit nog steeds met een korreltje zout. Bang maken is iets waar de regering goed in is.

Dertig jaar geleden 😱 ging ik op inter rail met een vriendin. Naar de Olympische spelen in Barcelona. Wat was het heet! Zo heet dat toen wij dachten af te kunnen koelen in een zwembad het nog warmer kregen. Het water wat zo enorm warm.

Hagelstenen zo groot als een tennisbal had je toen ook. Grote deuken in de auto.

Nu gebeurd dit weer. Maar nu komt dit door de opwarming van de aarde.

En wat een shit zomer hebben wij nu. De temperatuur is wel ok. Maar die regen. Uuuh, hier klopt iets niet. Nederland had toch te maken met teveel droogte? Nou, nu even niet. Zo sneu voor de mensen die in dit land kamperen. Of wij 👩‍👧‍👦. Gelukkig hebben wij een overkapping. Screens omlaag. Ik zit dus nog steeds buiten. Wij aten buiten. Oventje op tafel. Af en toe de vuurhaard aan. Prima te doen.

Inmiddels zijn de kinderen bij hun vader. Ik ga weer lekker aan het werk. Hoe onze vakantie was? Ach, wij maakten er wat van. Maar stiekem miste ik toch de zon. Best bijzonder dat deze weg is als je de regering moet geloven. Opwarming van de aarde…… was het maar zo. Ik ben dol op de zon. Het kan mij niet warm genoeg zijn

Ik zal nooit vergeten dat Eva in de vijver hier om de hoek lag. Ze keek haar ogen uit naar kikker visjes.

Het is weer zover. De tuin ligt bezaaid met mini kikkertjes. Maar ook van die grote. Vreselijk! Ik schrik steeds weer. Er springt van alles om mij heen.

Bovenstaande is een baby pad volgens mijn oom. Ik vond deze vooral eng. Helemaal zwart. Als ik dat al mag zeggen 🫢. Hij of zij kwam niet uit de pot. De rand was te hoog. Eva heeft hem gered.

Later zag Eva een grote kikker. Ik denk een ‘gewone’ kikker.

Ik ben helaas de foto van dit beestje kwijt. Eva zei ineens; mam, ik zie een hele grote kikker op de deurmat. De deur stond open. Nee hè? Eva pakte de kikker. Liet hem weer los. Later zei ze; ik denk dat hij onder de stoel zit. Zal toch niet? Lamp erop. Ja dus. Mevrouw had gelijk! Eva en beesten 🥰😍.

Afgelopen woensdag waren Eva en ik dus in het Wilhelmina kinderziekenhuis. Toen wij thuis kwamen riepen wij Daan!!! De tas was al ingepakt. Eva wilde namelijk heel graag bij opa en oma logeren. Net als vroeger.

Dat vroeger heeft te maken met dat wij 👩‍👧‍👦 na de scheiding, mijn ziek zijn, ruim een half bij mijn ouders mochten inwonen. De kinderen hebben hier zulke fijne herinneringen aan. Dus toen ik aan Eva vroeg; wat vind je leuk om in de zomervakantie te doen…. buiten al die afspraken om zei Eva; logeren bij opa en oma.

Dus woensdagmiddag gingen wij naar opa en oma. Meteen door naar Bennekom centrum elke donderdag gingen Daan en Eva met opa naar het centrum van Bennekom. Daan mocht dan vaak Pokemon plaatjes kopen. Hij maakte met iedereen een praatje. Als meneer de Hema inliep riep hij; ECHT HEMA. Bij de Kruidvat? STEEDS VERRASSEND ALTIJD VOORDELIGER. Naar de kapper? Op zijn loopfiets scheurde hij de zaak binnen. Met een sliding parkeerde hij zijn loopfiets onder de kapstok.

Al deze herinneringen kwamen weer naar boven. Wat een leuke wandeltocht was dit met opa, oma, de kids en ik. Wij aten een ijsje zoals vroeger. Alleen is de prijs nu reuze.

Eenmaal thuis bij opa en oma viel Eva in slaap op de bank. Najaa. Toch op van al die stomme afspraken in de vakantie. Toch samen die avond rummikub kunnen spelen. De kids aten een roze koek en frietjes chips. Allemaal jeugd sentiment.

Voorheen sliepen Daan, Eva en ik op een kamer. Daan wilde nu liever apart. Prima. Meneer bracht wel alle knuffels naar mij. Ze zouden ms namelijk kunnen gaan praten…. In een van de knuffels zat een muziekdoos. Eva wilde niet slapen zonder een lamp. Zucht. Daardoor kon ik niet slapen. Om 4:00 deed ik deze uit. Daarna nog heerlijk geslapen.

In de ochtend zat ik heerlijk bij mijn ouders aan tafel. Krantje erbij. Koffie. Nieuws kijken. 11:00 de kids geroepen. En geroepen. Etc etc. Zij kregen liggend op de bank (net als vroeger) tosti’s. De echte. Die alleen opa kan maken. Daan at er drie. Oftewel zes boterhammen! 😱

Helaas bleef het regenen. Anders waren wij nog even gaan wandelen. Om 15:20 moesten wij weg. Op naar de volgende afspraak bij Karakter dit keer. Wij alledrie 👩‍👧‍👦.

Afgelopen woensdag moesten Eva en ik vroeg ons bed uit. Eva had daar moeite mee. Ze mocht niet naar het toilet. Onderweg naar Utrecht dronk ze nog veel. Op de snelweg hadden wij onweer. We keken elkaar aan. Dit is echt de beste zomer vakantie ooit. Elke dag een afspraak zodat wij niet echt iets kunnen plannen. En tussendoor lekker in de tuin zitten, maar niet heus.

Gelukkig kunnen de kids met vriendjes afspreken. En er wordt wat gelogeerd bij ons. Gezellige boel. Tussen de buien door zijn ze graag buiten. Eva bij de Stadspoort. Daan ergens in de struiken om een hut te bouwen. Ik dacht dat hij daar te oud voor was.

Eva had laatst geen sleutel mee van thuis. Ze was weer bij de Stadspoort. Ik moest wat regelen voor de winkel zonder kassa. Madam was bij de Aktie-oone. Bij de kassa. Ik gaf haar de sleutel. Dat gezicht. Ze keek de andere kant op, wilde mij niet zien. Dus ik zei; Eef, pak de sleutel nou maar aan, ik ben maar je moeder. Iedereen moest lachen behalve Eef. Sorry kind. Dat is je moeder. Iets teveel geluid komt daar soms uit.

Maar ja, woensdagmorgen. Wij naar het ziekenhuis. Eva moest heel nodig plassen. Ok, ga ik melden. Nee mam, ze komen vanzelf. Toch gemeld. Wat goed dat jullie dat aangeven. We bellen meteen. Wij werden opgehaald. Alles hebben ze bekeken. De echo van haar blaas na het plassen was perfect. Huh? Dat is voor het eerst. Maar super fijn natuurlijk. Bloeddruk gemeten. Die was mechanisch steeds te hoog. Nu met de hand goed. Top! Eva moest weer veel drinken. Ze werd er misselijk van. Moe en drinken met tegenzin. Maar alles was weer in orde. Ik verwacht dat wij nu niet meer terug hoeven te komen. Wel bijzonder dat er in het verslag stond dat meerdere keren de bloeddruk gemeten moest worden. Is een keer gedaan. Afgelopen twee jaar was deze te hoog. Nu een keer goed en ze stopten er verder mee maar prima. Accepteren.

Huppelend naar huis. Doei WKZ. Bedankt voor alles. Jullie waren de beste voor Eva. Maar wij kunnen nu gelukkig zeggen; wij gaan door zonder jullie hulp.

Er kwam een meneer op de dagbehandeling om een tekening te maken. Hij vroeg hoe onze kat heette. Dolf. Wat leuk zei hij, dat is ook de naam van mijn leermeester. Hij heeft dit project in dit ziekenhuis opgezet. Is inmiddels met pensioen.

De buren hadden een tuinman geregeld voor hun achtertuin. Deze mensen wilden ook wel onze gezamenlijke oprit opnieuw bestraten. Voor een prima prijs. Top! Geregeld. Ze hebben top werk afgeleverd. Iedereen blij.

Toen kwam de rekening. Ik wilde deze betalen. Lukte niet. Huh? De buurman een app gestuurd of de gegevens wel klopte. Zeker wel. Misschien had ik die dag teveel uitgegeven. De rekening van de beurt van de auto en de oprit samen…..

De dag daarna weer geprobeerd. Lukte weer niet. Via een andere rekening. Ook niet. Nou zeg.

Als een naam niet overeenkomt met een bank rekening nummer geeft hij dit aan. Maar dat gebeurde maar niet. En toch kon ik niet betalen. Dan gaan we maar bellen.

De eerste dame aan de lijn van de Rabobank gaf aan dat ze ook niet wist wat het probleem kon zijn. Ik werd doorverbonden. Die meneer zei dat ik een dag limiet had van 250 euro. Pardon? Ik had de dag daarvoor een rekening betaald van ruim 500 euro voor mijn auto.

Wat blijkt nu? Mijn dag limiet van geld storten naar een vreemde rekening is 250. Maar als ik stort naar iemand die in mijn Rabobank adressen lijst staat mag het hoger. Aha, dat was dus het probleem. Het is mij uiteindelijk gelukt omdat ik de buurman toevoegde tot mijn lijst. En anders had ik het in twee etappes betaald. Ook prima. Ik moest wel de random reader gebruiken voor dit grote bedrag naar iemand die nieuw was in mijn lijst. Prima.

Het was heeeeeerlijk afgelopen vrijdag. Ik had voor de lunch gekozen. Ik kon tot uiterlijk 14:30 reserveren. Anders werd het een diner. Veel duurder. Twee uur de tijd. Prima. Daan, Eva en ik keken hier dagen naar uit.

Daan ging los aan allerlei soorten kip sushi. Eva….. at soja bonen, tomaat in zuur en rijst. Het was niet haar dag. Geen trek, helaas. Ik dacht, ik zeg niks. Ik had een zakje in mijn tas moeten doen voor later 🙈. Niet gedaan. Laten we het vooral gezellig houden.

Bij de lunch zat geen toetje bij. Wist ik niet. Maar prima. Ik had aangegeven dat we een jarige hadden. Dus er kwam vuurwerk en taart. Toch nog een toetje 😂. Kids had ik al voorbereid. Ik zag ze denken; typisch mama.

Daan koos bubble tea pina colada. Alcohol vrij. Dan moest hij aan vakantie denken. Dat moet met zijn vader geweest zijn in warme landen. Eva neemt altijd de smaak lychee.

Ik vind het leuk om foto’s te maken van het eten. Slaat nergens op. Maar dan kan ik nog lang nagenieten ofzo. Meerdere mooie foto’s gemaakt. Keek ik later terug, toen het op was, zucht. Allemaal mini filmpjes waarbij ik niks aan had. Jammer. Anyway, de pittige Koreaanse kip en black pepper kip zijn aanraders. Voor de rest ging ik los aan zalm en garnalen. Normaal te duur nu all in.

Om 16:05 bestelde ik bovenstaande. Zegt ze; laatste, vanaf 16:00 wordt het diner. Huh? Even verhaal gehaald bij ze. Aangegeven dat je voor twee uur betaald. Je kan tot 14:30 reserveren. Dan is het toch te gek voor woorden dat het om 16:00 ophoud ? Dan moet je tot uiterlijk 14:00 kunnen reserveren. Gelukkig hoefde ik het eten van na 16:00 niet te betalen. Pfew.

Ik heb tijdelijk een buurtkastje onder mijn hoede. Een hele eer (vind ik). Ik kreeg vtv pakken sap, tandpasta, maandverband en nog wat toilet spullen. Fijn. Heel toevallig via via verse producten.

Twee keer per dag loop ik naar dit kastje. Ik schrik ervan zoveel als eruit wordt gehaald. Maar gelukkig wordt er soms ook iets ingezet.

In het begin had ik hem een keer vol gepropt. Daarna ging ik met mijn kinderen op pad. Ik riep vol trots; kijk eens naar dat mooi gevulde kastje….. oh, alweer bijna leeg.

Ik hoorde van de beheerder van dit kastje dat er laatst lol broeken waren die het maandverband overal in de speeltuin hadden geplakt. Een doos eieren… alle eieren waren kapot gegooid. Pffff. Ik had pepertjes uit de tuin erin gelegd. Voor de helft opgegeten en dan weer terug leggen. Zo erg dit!

Ik krijg op dit moment geen folders. Mijn folder jongen is denk ik op vakantie. Geen idee of er een plus een actie is. Maar lieve mensen. Ik ga nu snel door de voorraad heen. Wie kan mij helpen? Brood, fruit of groente wat niet op komt mag je aan mij geven. Houdbare producten die op de datum zijn maar zeker nog wel consumeerbaar zijn, zijn ook welkom.

Je mag mij een pb sturen. Het bij de voordeur neerzetten. Ik ga niet op vakantie dus ik ben beschikbaar om voedsel of drogisterij spullen te ontvangen.

Ik kreeg een herinnering van drie jaar geleden. Zo leuk. Wat waren de kinders toen nog klein.

Mijn broer sliep met zijn kinderen in een tent. Ik met de mijne in een andere tent. De eerste nacht sliep mijn schoonzus in de caravan van mijn ouders. Zij heeft niks met kamperen. De tweede nacht sliep mijn vader daar en was mijn schoonzus bij mijn moeder. Die wist toen sinds 2 juni dat jaar dat het niet best leek. Uitgezaaide borstkanker. Toen kon ze niks. Als je haar nu ziet. Er zit genoeg pit in. Wat een rijkdom alweer drie jaar erbij.

De bomen zijn nu bijna allemaal weg. Elke storm viel er wel een om. De boer naast ons werd er gek van. Besloten alles te laten kappen. Het is schrikken. Van een bos naar een woestijn. In de winter dan. In de zomer als de struiken bladeren hebben valt het iets mee.

Nog heel even wil ik iets vertellen over stichting voedsel connect/de winkel zonder kassa.

Wij draaien officieel met drie personen het wiel. Pff, wat een energie kost/koste dat ons. De ene maand dachten wij; komt goed, de andere maand andersom. Konden wij wel of niet open gaan? En wat is nou een keer per maand voor de mensen die weinig tot niks hebben….

Ik merk heel langzaam dat mensen ons nu beginnen te leren kennen. Mondjesmaat krijgen wij een gift in de vorm van geld of voedsel. Daar zijn wij zo dankbaar voor.

Inmiddels hebben wij ook een groep van vrijwilligers. Nu nog een kleine groep. Maar gelukkig heel erg fanatiek. Die uitbreiding komt wel.

De ‘laatste’ keer voor de zomerstop van de winkel zonder kassa konden wij iedereen een tasje aanbieden. Wat zat daarin? Een strandbal, zonnebrand crème en zakjes om limonade mee te maken. Deze kreeg ik namens collega’s die dit deze mensen die met minder moeten rondkomen gunden. Hartelijk dank lieve collega’s. Jullie gift werd echt enorm gewaardeerd!!

Deze kocht ik voorheen op de woensdagmiddag. Toen de kinderen nog op de lagere school zaten. Dat was een heerlijke traktatie voor ze.

Later kocht ik ze nog steeds maar minder. Zo heel af en toe tussendoor. Weet je nog dat ik klaagde dat ze in een papieren zak zaten? Daardoor waren ze binnen een uur zacht. Dat vond ik zo gek. Ik snap het milieu oogpunt. Maar je betaald al best veel geld voor zoiets en dan is het binnen een uur niet meer wat het was. Ik heb slow eters. Dus binnen een uur opeten lukte toen niet.

Na corona kwam mijn volgende klacht. De prijs. Van 3,50 naar 5,50. Tsssss. Prima. Dan wordt het echt een bijzondere traktatie. Die keer dat wij het dan kopen is het extra groot feest.

Gistermorgen was ik met Daan, veel te vroeg, naar het ziekenhuis. Bloed prikken. Daarna naar bakker Bart. Wij gingen voor 5 knabbelstengels en dan naar huis. Eigenlijk ben ik buiten al die afspraken om nooit met Daan alleen op pad. De meeste afspraken zijn met Eva. Zeg, meneer, heb je zin in een speciale koffie? Jaaaaaa. Okido. Wij kregen 5 knabbelstengels mee in een plastic zak. Het koffie zet apparaat moest even spoelen etc. Na 10 minuten kreeg Daan zijn caramel ijskoffie. Wat genoot hij hiervan.

De prijs van de knabbelstengels waren gedaald. Van 5,50 naar 5,00. Maar ik zei al tegen Daan; kijk eens, ze zijn een kwart korter. Ach. Het is wat het is. Ze blijven nu langer vers dankzij dat zakje. De prijs is omlaag. En dat wij minder krijgen? Voor veel mensen, inclusief mijzelf, beter.