Het moest gebeuren. Snoeien.

Mijn klimop heg hield ik netjes bij dit jaar. Maar die plataan boom. Maal twee. Deze bleven maar groeien. Ik vond het net te warm om te gaan snoeien. Vergeet niet dat ik een mondmasker op heb en een duikbril. Ziet er niet uit. Maar is echt! nodig. Dus extra warm.

Afgelopen weekend dacht ik nog zonder deze dingen te kunnen. Dat heb ik geweten. Hoesten, jeuk, etc. Tot aan spugen toe.

Dan zie ik er maar niet uit. Een duikbril op en mondmasker voor. Gaan met die banaan. Wat was het heet! Tien minuten snoeien. Even rust. En doorrrr.

Voorheen paste alles in de kliko. Nu niet. Ik heb wel drie kliko’s nodig. Teken aan de wand. Ik had dit veel eerder moeten aanpakken. Weer of geen weer.

Ik let echt op hoe ik groen afval in de kliko gooi. Nooit iets van vlees. Bang voor maden. Heel lang geleden had ik maden in deze kliko. Vreselijk om te zien. Zo vies!

Afgelopen vrijdag zag ik ineens weer maden. Neeeeee. Het waren er zo’n 20 a 30. Paniek! Via Google kwam ik bij de site van oma weet raad. Ik had deze tip al eerder gelezen. Klimop in de kliko. Dat kan het toch niet zijn? Toch gedaan. In de tuin achter was alles van klimop al gekortwiekt. Maar in de voortuin is het nog net een oerwoud. Een emmer en snoeischaar gepakt. Takjes eraf geknipt. De kliko in. Najaaa, een uur later waren er bijna geen maden meer.

De volgende dag liep ik met angst en beven weer naar de kliko. Wel of geen maden. Bij wel, hoeveel? Ik zag er nog een lopen. Dus het lijkt te werken om klimop in je kliko te gooien.

Maar hoe kwam ik nou aan die maden? Geen vlees in de kliko. Zegt mijn vader; slakken? Oh ja. Natuurlijk. Die zitten in het snoeiwerk. Dat was waarschijnlijk de boosdoener geweest. Als de klimop niet had gewerkt was schoonmaak azijn ook nog een tip.

Met deze hitte doe ik ook klimop afval takjes in de rest afval.

Eva is Opperdepop. In het begin van het schooljaar gingen wij vol gas dat Eva maar een hele schooldag vol ging houden. Paps, school en ik deden onze uiterste best. Het lukte. Maar wat een appjes kregen wij steeds. Dat ze misselijk was, etc. Kwestie van wennen.

Op een gegeven moment ging het super goed. Eva had haar ritme op school gevonden. Vriendinnen gemaakt. Trots! Met dank aan de zorg coördinator. Zij reageerde elke keer snel op een vraag of zorg over Eva.

En nu? Lijkt het weer een soort van klein beetje mis te gaan. Eva kwam laatst s’nachts naar mij toe. Mam, ik ben misselijk. Moet ik morgen naar school? Echt wel. Maar van papa mocht ik thuis blijven. Waarom ben jij zo streng? Ik de volgende dag gechecked. Ze was inderdaad op de vrijdag een lesuur eerder naar huis gegaan. Viel bij hem thuis meteen in slaap.

Woensdagmorgen haar toch naar school gestuurd. Ze had later op de dag twee tussenuren en daarna nog een les. School gebeld dat ze dan naar huis mocht. Mijn toestemming had. Ik was lunchen met een vriendin. De app ging op een gegeven moment los. Eva. Ik had haar al gebeld omdat ik bang was dat ze in slaap gevallen was ivm de gebroken nacht. Mam. Moet ik echt maar school? Het is maar tekenen. Ja, je moet. Maar, mam, waarom ben je zo streng? Een les is een les. Elke les is belangrijk. En morgen ben je vrij ivm een studiedag. Lekker uitrusten dan. Zegt die vriendin; laat haar toch lekker thuis zijn. Ow. Ok. Eef, je mag thuis blijven. Voor het eerst dit schooljaar dat ik dat deed. Voelde eigenlijk niet goed. Maar wat was ze blij. Ik kreeg allemaal hartjes en de woorden love you mam. Was nu weer het hek van de dam?

Anyway. Ik probeerde de lessen van de autisme coach herinneren. Ik kan wat binnen komt in mijn hoofd ordenen. Dat geeft rust. Eva kan dat niet. Alles is een grote chaos. Aan het einde van de dag kan dat voor overprikkeling zorgen.

Ik zou dus denken, woensdag lekker een lange tussenuur, een lesje volgen en de volgende dag de hele dag vrij. Wat een rust. Wat een leven. En Eva ziet die ene les als stoorzender. Het klopt niet in haar hoofd. Rust, vrij zin? Echt niet. Er is een plekje wat daar niet hoort. Dat dus.

Het is maar dat je het weet. Dus geen ontbijt bij de MacDonalds in Veenendaal.

Zoals een collega al zei die bij mij in de straat woont; ik ga genieten in de tuin van stilte. Geen geraas van auto’s of toeterende vrachtwagens. Daar had ik niet eens over nagedacht. Wat zal het stil zijn vandaag in de tuin. Heerlijk.

Men zegt dat wij een meer groene tuin moeten hebben. Dus niet alles bestraat. Prima. Kost je een duit. Plant en struik aanschaf. Maar dan heb je ook wat. Toch? Dat maakt het ook minder heet waar je zit.

Heb je dan ook echt wat? Je doet wat men van je verwacht. Maar met deze warme zomer heeft dat groen wat ze van je verwachten water nodig. Maar hé. Dat mag je de planten niet geven. Want wij hebben nu te maken met droogte. Maar hou vooral de kraan dicht. Lastig hoor.

Een ding is zeker. Het ecologisch systeem is op dit moment van slag. De ying yang is ver te zoeken. Wat is voor nu dan de oplossing? Geen idee. Ik kies vooral voor gemak. Een onderhuids vrije tuin. Moet het toch alleen onderhouden. Heb niet veel geld voor struiken etc. Af en toe een gieter water. Weinig snoeiwerk. Geen tuin voor een milieu activist.

In het begin van het warme weer waren de nachten lekker koud. Dus wij 👩‍👧‍👦 lieten de deuren en ramen in de avond en nacht lekker open. Overdag de zon in huis via de ramen. In de avond en nacht kwam de wind binnen via open deuren.

En toen werd het warm. Heel lang warm. De muren raakten verzadigd met de hitte. Mijn dochter en ik sliepen toen lekker dankzij een dunne laken en een ventilator. Niks mis mee. Zoonlief sliep op een veel te hete zolder. Plat dak. Hoek woning. Grote glazen wand. Gelukkig daar airco.

Maar sinds gisteren is er wind. Ik keek naar de temperatuur binnen en buiten. Binnen zou nog iets koeler zijn. En toch voelde buiten beter. Okido. De deuren gaan open. De muren zijn verzadigd met de warmte. Wat wij nu nodig hebben is de wind. Alle deuren en ramen open. Pfff. Wat voelt dit prettig.

Maandag dacht ik nog; zouden er twee maten in hoogtes zijn wat ons zwembad betreft? Onze leek ineens zo laag. Gisteren zei mijn zoon; wat is er aan de hand met het zwembad? Hij is veel kleiner dan de vorige. Oh dear. Door de warmte, denk ik, is het plastic zacht. Was de boel nu aan het instorten? Met mijn vader gebeld. Hij dacht dat het echt met de warmte te maken had. Het plastic was minder hard dus het bad was aan het uitdijen.

Ok. Dus dan gaan wij sowieso zwemmen. Mocht de boel ontploffen dan zorg ik dat alle snoeren weg zijn. Ik wil niet weer een stroomstoring meemaken.

Daan zijn vriendje zei af. Eva haar vriendin houd niet van zwemmen. Ok. Dan ga ik er maar in. Maar om tot dat moment te komen. Omkleden. Erin. Net voor etenstijd. Niet handig. Eigenlijk was ik er wel aan toe na zo’n dag.

Daan het eerste uur naar school. Eva kon uitslapen. Daarna moest Daan naar het Streek Zandlaan. Dat gaat ws zijn nieuwe school worden. Dat is nog een bizar verhaal. Met dank aan de lagere school. Eva en ik gingen daarna richting Utrecht. Het WKZ. Ze kreeg een echo van haar nieren, bloeddruk werd gemeten, etc etc. Daar kwam weer genoeg uit. Ik hoopte zo dat wij afscheid konden nemen van dit ziekenhuis. Maar helaas. Gelukkig geen hele ernstige dingen hoor. Maar genoeg om te onderzoeken.

Eenmaal thuis moest ik Daan overhoren met biologie en aardrijkskunde. Volgende week heeft hij een toetsweek. Eva aan de wiskunde. Sommen maken. Daarna naar paps. Helemaal in tranen. Of ik dat met haar wilde doen. Uh, nee. Dat is voor je vader. Ik doe de rest van de vakken.

En toen dacht ik. Ik ga ms even zwemmen. Twijfel de twijfel. Is het handig met etenstijd? Tring. De deurbel. Twee kindjes van om de hoek. Hallo, wij hebben doppen voor je en mogen wij zwemmen? Uhhh, ja hoor. Ik wilde ms ook. Maar wees welkom. Meneer vloog het bad in. Oeps. Met t-shirt 😂. Ik appte maar hun moeder. Zij gaf aan dat mijn zwembad water beter voelde dan die bij hun 😂. Toevallig aten wij friet. Mogen wij blijven eten Henriette? Ow, ik vraag het aan je moeder. Het mocht. Ze aten een berg friet op. Jouw friet is veel lekkerder dan die van mama. Uhm, daar kan je moeder niks aan doen. Friet bij een ander is altijd lekkerder. Al heeft zij de duurste en ik de goedkoopste. Wauw, Henriette, wat een paradijs is jouw tuin. Aardbeien 🍓, komkommers 🥒, en tomaten 🍅 om op te eten. Mag ik een pepertje 🌶️ eten? NEE! Haha.

Tot 19:00 waren ze hier. Het zijn zulke lieve sociale kinderen. Helpen met alles. Ik heb wel gezegd ; morgen doe ik voor niemand de deur open. Dat wordt even mijn dag. Ik begin de dag met een vergadering. Ergens die dag Daan weer overhoren ivm zijn toetsweek. Voor de rest ga ik zwemmen. Dobberen. In de tuin/schaduw zitten. Stilte voor de storm. Daarna mag ik weer dagen achter elkaar werken.

Ik mag het niet hardop zeggen van mijn broer. Maar ik heb een fontein gekocht bij de action. Zoals een vriendin laatst zei; de aksie-oone. Klinkt net even wat beter.

Ik had er al een bij wat waterplanten. Maar deze doet het matig. Ws door het zand.

Die in het zwembad is zo leuk! Als er niet gezwommen wordt dan hoor je toch het geklater van het water. Dat is nu het fijne van deze zeer warme dagen en nachten. Normaal deed ik na het zwemmen het doek over het bad. Nu blijft deze lekker openstaan. Dat aanzicht is echt om vrolijk van te worden.

Daan was altijd anti beest. Hij had er niks mee.

Eva kreeg een huis konijn. Daan moest even wennen. Daarna liep hij met hem weg. Toen kwam er een kitten. Serieus mam?! Kan echt niet. In het begin hadden zij inderdaad niet heel veel met elkaar.

Maar nu? Als de kat naar de achterdeur rent weet ik dat Daan eraan komt op zijn fiets vanuit school. Bizar hoe een kat dit aanvoelt. Waar Daan is is onze kat Dolf. Zo bijzonder om te zien.

Dolf is iets minder met Eva. Vind ze niet leuk. Maar, hé. Zij pest de kat vooral.

Als de kinderen bij hun vader zijn heb ik een kat die de hele tijd om mij heen draait. Zo leuk. Lief en gezellig. Ook wel grappig is dat als ik naar een vriendin ga ivm de winkel zonder kassa, Dolf mee loopt. Zo ook met Eva en Daan als wij naar hun vader lopen. Deze mensen zijn buren van elkaar. Dolf weet dus de weg. Als ik daar naar binnen loop hoor je gejank van Dolf. Een klaaglijke gemiauw. Eenmaal weer buiten springt mevrouw van onder een auto vandaan. Vrolijk huppelt ze dan met mij mee naar huis.

Oh dear. I can do this. Mijn kinderen zijn dol op een verwarmend zwembad. Dus ik dacht, ik zet voor de nacht de verwarming aan. Dan kunnen ze in de ochtend warm plonzen. Ik heb nog een vast tarief bij energie direct, vandaar dat ik dit aan durf te gaan. Hoppa. De wekker gezet om 1:00. Verwarming aan. Even erbij gezeten. Er leek geen warm water uit te komen. Pfff. Laat maar. Hop, naar bed en slapen.

De volgende ochtend voelde ik nog steeds geen warm water het zwembad inlopen. Chips. Nieuw plan de campagne. Ik ben naar Bennekom gereden. Op de zolder van mijn ouders een andere verwarmingspomp gevonden. Aangelegd. Ik deed de stekker erin. Klabam! Ik hoorde een knal, zag vuur en alles viel uit. Oh dear. Wat nu te doen? Snel naar binnen. Alle stoppen lagen eruit inclusief de hoofd schakelaar. Foute boel. Kids aan het schreeuwen. Geen WiFi. Maar Daan had vooral een probleem met zijn computer. Ik liep nl naar de stoppenkast. Aan en uit. Etc. Zijn computer had daar last van. Dat aan en uit gebeuren. Stop met alles Daan. Even geen computer. Mams gaat kijken wat ze kan doen.

Van alles geprobeerd. Uiteindelijk kwam ik erachter dat de buitenstekker kapot is door de explosie en de warmte pomp. De warmte pomp is mega door gebrand. Wat een geluk dat de steekvlam niet aan de kant kwam van mijn hand. Anders….. geen idee. Had ik in ieder geval een mega brandwond gehad of ms zelfs erger. Maar pfew. Alles uiteindelijk opgelost. De eerste warmte pomp deed het toch wel. Maar doordat wij een slang van drie meter hadden aangesloten richting het zwembad was het water al afgekoeld voordat deze het bad in liep.

De stekkers zitten nu in het tuinhuisje. Of deze op slot kan daardoor. Geen idee. Maakt niet uit. De boel werkt. Ik ga alsnog nadenken over een nieuw plan de campagne.

En dan voel je aan het water. Wauw. Mega warm. 30+ graden zegt de thermometer. Ik denk dat die een tik van de molen heeft gehad. Het water voelt echt niet zo warm. Anyway, Daan en een vriend hebben heerlijk gezwommen. De hele middag.

Mijn tijd komt nog. Ik ga maandag, dinsdag en woensdag als de kids op school zijn.