Gisteren met Daan kleren wezen kopen. Eindelijk. Hij had bijna niks. Ineens zei hij; mam, het is dringend nodig. Ook die zin van dringend nodig 😂. Ik heb bijna niks meer. Dat roep ik al jaren kerel, maar jij wilde niet. Oh ja, dat is waar. Meteen uit school naar Ede centrum. Vrij snel geslaagd. Daarna hop naar huis. Half Ede ligt weer open. Ik raakte geïrriteerd.

Dan wordt Daan bang, haha. Een mevrouw voor mij kon het gaspedaal niet vinden. Ik wilde er voorbij. Ik duwde net mijn pedaal harder in om haar in te halen toen er ineens weer een (nieuwe) weg gedeelte afgesloten was. Dus ik weer achter haar. Een hele file achter haar/mij. Ineens ging ze naar links. Ik er voorbij en ik gaf een toetertje. Ik keek naar Daan. Die zei heel droog; ik zag hem aan aankomen dat getoeter 😂.

Daarna de rotonde bij de stadspoort. Dat blijf ik bijzonder vinden dat als er niemand achter mij rijd, ik rij op de rotonde, waarom zou je er dan voor schieten zodat ik moet remmen? Heb je dan geen inzicht? Wacht even tot die ene auto voorbij is en ga dan door. Dus ik gaf dan maar extra gas. Ik zat ineens bovenop de bumper van die persoon voor mij die in mijn ogen niet kon rijden 😆😏😆. Daan had het zweet in zijn bilnaat. Zo! zei ik; die was bang voor mij. Nou zegt Daan; ik ben ook bang🙈.