Wij herdenken de mensen die helaas gesneuveld zijn in de oorlog. Strijders en onschuldige burgers. Elk jaar vertel ik mijn kinderen wie wij herdenken bij de 2 minuten stilte. Heel gek. Elk jaar zeggen zij weer; huh? Zo gek. Voor mij niet meer dan normaal om stil te staan op 4 mei. 2 minuten maar. En mijn kinderen doen dit zeker ook. Maar het waarom is elk jaar weer een nieuw verhaal voor ze. Heel gek. Jammer. Maar ook vandaag stonden wij 👩‍👧‍👦 weer stil. 2 minuten. Heel even deed ik de voordeur open. Ik liet ze de stilte horen van buiten. Heel bijzonder. Respect voor de mensen die zijn gestorven voor ons zodat wij als land vrij zijn. Vrij van oorlog.

Vroeger wilde ik alleen witte bloemen. Nu denk ik; doe mij een lekkere kermis. Is wel zo gezellig. En de roze lelies ruiken mij toch lekker. Echt genieten. Dank Ab!

Deze hangt in mijn keuken. Ik had een chemo brein. Vergat van alles. Daar wilde ik vanaf. Als je dan dit bericht leest knip je die uit en ga je ermee aan de slag.

Olijfolie kan je overal voor gebruiken.

Zalm….. mijn kinderen vinden dit niks. Als ik om het weekend kind loos ben koop ik voor mijzelf iets van zalm. De ene keer gerookt, dan weer een stuk voor in de pan. Of ik neem koude zalm op een cracker. Ik verdeel een portie over drie dagen.

Walnoten? Helaas heb ik geen boom hiervan in de tuin. Ik koop ze af en toe in de aanbieding. Elke dag een klein handje vol eet ik hiervan. Te duur om veel van te eten.

Op deze manier hoop ik helder ‘oud’ te mogen worden. Doei chemo brein. Hallo, pientere ik.