Ik stond vandaag net schoon achter de oren gewassen π€ͺ, klaar om bij een operatie te gaan assisteren. Komt mijn schoonzus de ok op. Pap komt in de ambulance naar het ziekenhuis. Iets met zijn hart. Hij staat op de wachtlijst voor een hart operatie. Die gaat waarschijnlijk in de kerstvakantie plaats vinden. Wat denk je dan? Chips, waarom hebben ze zo lang gewacht en, misschien wel fijn dat hij nu eerder aan de beurt is. Oftewel, van alles gaat door je hoofd heen. Daarna belde mijn vader. Niet hij maar mijn moeder was de patiΓ«nt. Nee, he! Niet twee hart patiΓ«nten in Nieuwegein. Zucht.
Van mijn baas mochten mijn schoonzus en ik naar de hartbewaking waar mijn moeder net binnen kwam. Wat een aardige mensen. Wij mochten erbij blijven. Kopje koffie erbij. Vertelde mijn moeder dat de ambulance chauffeur een ex van mij was. Het eerste wat zij zei toen ze hem zag: nee he π±. Weer een stress moment voor haar. Hahaa. Want dat bleek uiteindelijk de oorzaak te zijn van haar pijn op de borst; stress. Sinds maandag had ze al pijn op de borst. Spanning voor de operatie van mijn vader. Mijn ziekte geschiedenis en scheiding. Zorgen en stress. Arme ma. Gelukkig met een sisser afgelopen. Maar wel iets om mee te doen, no stress ma. Leave it.
De buurvrouw nam gelukkig de kinderen mee naar haar huis. Normaal doet mijn vader dit om 15:00. Volleybal werd hem niet om 17:30. Toen de buurvrouw dit tegen Daan zei riep hij op zijn allerhardst; YES! Zo was er dus ook iets positiefs, iets leuks aan deze hele situatie π¬.

