Gisteren begonnen wij ons verwen weekend met bowlen. Schijnbaar niet Daan zijn ding. Het onbekende. Te druk. Wat staat hem nog te wachten. Meneer ging zich afzonderen. Hij lag helemaal alleen achterin de zaal op een bank. Moeilijk contact mee te krijgen. Ik heb toen een paar strikes voor hem gegooid en hem lekker met rust gelaten.

Dit is onze fantastische kamer. Voordat ik de boel uitgepakt had werd ik door de kids geroepen. Er was en is een springkussen. Mega groot. En dan ben je extra blij met dit mooie weer. Daan zijn weekend kan niet meer stuk.