Vandaag gaat het gebeuren. Mijn dochter krijgt in het WKZ een MRI voor haar nieren. Ze heeft er zin in. Echt waar. Zo bijzonder. Ze vindt alles leuk wat met het ziekenhuis te maken heeft. Vorige week zei ze nog ; mam, wanneer krijg ik de MRI? Toen vertelde ik haar dat het wel anders is/was als de vorige keer. Dit keer krijgt ze een infuus naald met contrast vloeistof. Ze vroeg hoe groot/dik de naald was. Net zo groot als die met bloed prikken. OW, zei ze, daar voelde ik niks van. En lang stil liggen kan ze prima. Dat heeft ze al een keer eerder laten zien. Oftewel, mijn dochter en ik gaan er vandaag weer een gezellige dag van maken in het ziekenhuis. Nu maar duimen op een gunstige uitslag.