Ik ben trots dat ik mijn weekend dienst heb gedraaid. Mijn eerste sinds….. lang geleden. Ik was er klaar voor. Helemaal voorbereid. De zaterdag overdag heb ik fijn wat uren kunnen werken. Zondag rust. En daarna de nacht….. van 20:30-7:30 oproep dienst. Niks gedaan. Heerlijk. Maar ik sliep op een piket kamer in het ziekenhuis. Het was druk op de gang voor mijn slaapkamer. Veel gepraat, geloop, telefoontjes. Slapen werd dus moeilijk. Maar ja, ik lag wel lekker. Wakker maar heerlijk onder een deken.

Ik merk dat zo’n weekenddienst, veel gewerkt of niet, toch een impact heeft op mijn lichaam. Die is dit ritme niet meer gewend. Maandag om 18:00 kreeg ik mijn kindjes weer terug in huis. Ik was zo blij. Maar ook, oh zo, moe. Mijn lontje was kort. Wat baalde ik hiervan. Toen merkte ik weer eens hoe het is om geen backup te hebben. Best wel heavy. En dan komt zo’n scheiding weer binnen. Zo niet fijn! Maar alle eerste keren zijn moeilijk. Mijn eerste werkdag was dat. Mijn eerste dienst doordeweeks. Nu mijn eerste weekenddienst. Het is mij wel gelukt. De volgende keer is mijn lichaam er beter op voorbereid en gaat het vast beter. Gelukkig maar. Want met de Pasen mag ik weer. Dit keer vier dagen oproep dienst.

De lamp (eentje is stuk zag ik net), het dekbed en de schilderij komen van WoonExpres. In Duiven, bij de IKEA, zit er een. Ik slaag daar bijna altijd.

Zij hebben daar aparte vazen, schilderijen, dekbedden en nog veel meer. Ik zou zeggen, ga gewoon eens een keer kijken als je toch naar de Ikea gaat of de intratuin.