Ik wil dit niet. Me zwak voelen. Ben ik natuurlijk niet echt zoals ik mij de laatste tijd staande heb gehouden. Genoeg mee gemaakt durf ik wel te zeggen. Maar het ging zo goed. Ik voelde mij zo sterk. En nu…. misschien door precies een jaar geleden. Misschien door aanstaande Valentijnsdag waar ik serieus nooit iets mee had. Maar nu…… de dag van de liefde. Voor mij de dag zonder liefde. Vorig jaar voor het eerst. Nu alweer voor de tweede keer.

Dit armbandje kwam binnen. Aaaah, voor mij een bijzondere betekenis. Toen ik net de diagnose borstkanker had kocht ik deze voor mijzelf. Een jaar later kreeg ik deze van Moniek Hoitink, veel te vroeg daarna gestorven. En dit jaar heb ik het voor het goede doel maar weer eens besteld. En dan nu binnen. Net voor Valentijnsdag. De dag voor mij zonder liefde en zonder……. je weet wel/iets met vrouwelijkheid. Bah bah bah. Ik wil er niet in blijven hangen. Ik wil door. Maar oei, wat heb ik het nu moeilijk.

Gelukkig heb ik twee zonnestralen in huis. Met z’n 3-en redden wij het wel. Wat kan ik mij eigenlijk nog meer wensen! 👩‍👧‍👦❤️💚💙

Het schijnt enkele jaren geleden al in te zijn geweest. Een beetje dan. Want daar ken ik het niet van. Nu kwamen de kids er weer mee. Op school zijn ze al gesignaleerd. Ik heb bij de Bruna gekeken. Erg duur daar en weinig keus. De action heeft ze nog niet. Een speelgoed winkel hebben wij niet in de buurt. Dan wordt het al gauw aliexpress. Alleen duurt het dan wel even voor je ze binnen hebt. Voor een paar euro of onder een euro heb je ze daar al. Let wel op de maat. Die kunnen wat kleiner uitvallen. Vandaag waren wij bij de monkey town in Ede. Daar waren de grote squishy’s 5 euro. Ik moet zeggen dat ik ze nog niet goedkoper in Nederland te koop heb gezien.

Dit heb ik geprobeerd. Lekker hoor. Zelfs zonder zout. Zo kan ik de kids bij het avond eten chips geven 🤪.

Ik ben met mijn ouders naar het Kröller Müller museum geweest. Met de auto gingen wij het park in omdat mijn moeder niet zover kan lopen. Normaal kost een kaart 19,95. Maar met een museumjaarkaart betaal je 6,95. En dan heb je toegang tot het hele park.

Ik keek mijn ogen uit aan al die troep, sorry hoor, wat er te zien was. Serieus, een baal stro met veren erin gestoken is toch geen kunst? Gelukkig waren en ook mooie schilderijen. De beeldentuin blijft mooi. En het park zelf. Zo mooi. Overal bomen, stukken gras, water, parkjes. Te gek. Van de zomer ga ik nog een keer. Maar dan met de kids. Wandelen, rennen, picknicken, etc etc. Wel op een studie dag. Ik ben bang dat het anders te druk is. Of niet? Iemand ervaring?

Bovenstaande schilderij herkende ik nog van vroeger. Die heeft dus indruk gemaakt.

Waarschijnlijk ben ik niet van deze tijd. Maar ik merkte tijdens de lempers maken, dat de enorme plak rijst niet aan mijn magnetron folie bleef plakken. Dat bracht mij op een idee. Of zou ik dit onbewust al een keer bij Rudolph hebben gezien bij 24 kitchen?

Als ik deeg heb en ik moet deze plat slaan dan pakte ik voorheen een deegroller en een lading bloem. Rommel en extra afwas. Nu pak ik plastic folie. Het deeg gaat daarop. Folie over de deeg en slaan, helemaal plat. Eventueel alsnog met de deegroller. Die blijft nu schoon. Daarna pak je het deeg met plastic en al op zonder dat het breekt. Ook een fijne bijkomstigheid. Zo heb ik voor het eerst een laag deeg over mijn kersentaart gekregen. Voorheen waren dit brokjes deeg.

Voordat ik foto van mijn taartpunt had was er al een hap uit. Njom njom.

Dit geloof je niet. En dan zeggen ze ook nog eens; wegens succes weer terug. Een vlaai ter ere van carnaval. Een hartige vlaai. Een frikandel vlaai 🤮🤢. Dit weekend te koop bij de Aldi. Mocht je nieuwsgierig zijn en wil je deze proeven? Geef mij een sein. Dan koop ik hem en doe ik met je mee.

Vandaag is er carnaval op school. Mijn ex ermee opgegroeid. Onze kinderen…… hebben er helemaal niks mee. Op school vieren ze het wel. Dat was ook een voorwaarde van de keuze school van paps 😬. Maar ja, je kan het niet afdwingen. Ik ga vandaag helpen op school. Geheel verkleed als piraat. Thuis heb ik wat serpentines opgehangen. Ik roep al een week na elke opmerking; alaaf, alaaf, alaaf! Voor de grote optocht gaat de Duitse televisie aan. Wat kan ik nog meer doen?

<<<<<<
rdeel als je niet met dit virus besmet bent is dat het je veel geld scheelt. Die paar dagen in de kroeg kosten een fortuin. En als je dan nog maar alles weet en je goed voelt. Ging black out krijgt van de drank of misselijk wordt hiervan. In het zuiden zijn er na de carnaval de meeste scheidingen. Oei, drank maakt dus meer kapot dan je lief is. En toch gaan weer duizenden mensen voor dit feest. Het kan natuurlijk ook gewoon gezellig en vrolijk verlopen. Maar je bent met het virus besmet of je bent het niet. De kinderen hier zijn er nog niet ziek van. Wie weet ooit in de toekomst. Alaaf, alaaf, alaaf.

9 februari om 12:00 is de opening van de winter spelen. Als de kids uit school komen om te lunchen gaan wij samen een stuk kijken van de opening. De rest neem ik op voor later.

Namens Nederland doen er 33 sporters mee. 11 daarvan zullen bij de opening aanwezig zijn. Helaas zijn de tijden niet gunstig. Maar wat wij kunnen zien live zullen wij meekijken. Zodra wij wakker worden tot aan de lunch.

Bij skeleton doet een Edesche dame mee.

Als kind hield ik van een strak opgemaakt bed. Het liefst zo strak dat ik bijna niet meer kon bewegen. Ik vond dat mijn moeder dit niet goed kon. Mijn oma en ikzelf wel. Dus maakte ik op jonge leeftijd mijn bed zelf op. Tegenwoordig vind ik een los dekbed prima liggen. Hierboven staat een tip voor om een bed op te maken zoals grootmoeders dat deden.

Ik vond deze geweldig. Tot nu toe durven de kids nog niet al teveel uit te halen. Belletje lellen, oeh, dat vonden ze al heeeeel wat. Vanmiddag stond mijn dochter onder aan de trap met 2 vriendinnetjes. Ze keek alsof ze iets van plan was. Iets wat niet mocht. Handen op de rug. Dus ik vraag wat ze gaan doen. Zegt mevrouw, boven spelen. Ze probeert langs mij heen te glippen de trap op. Dus ik pak haar vast en zeg; denk erom, geen stiekeme foute dingen doen. Ik pakte wat ze op haar rug hield…… en recept!

Ze had een recept uit mijn trommeltje gepakt. Dachten ze nu echt dat ik een geheim trommeltje had? Met liefdes brieven ofzo! Haha. Was dit maar zo. Het zijn gewoon recepten die iedereen mag zien. Niks geheims aan. Op het papiertje had ik een woord geschreven. De dames keken er geheimzinnig naar. Wat stond daar toch? Geheimtaal? Nee dames, ik schrijf nu eenmaal belabberd. Maar dat zei ik in eerste instantie niet. Ik zei dat ik alles in het Chinees schreef. Een soort geheimtaal omdat niemand dat in Nederland kan lezen. Oeh. Nu werd het al een heel bijzonder recept. Uiteindelijk biechtte ik op dat er het woord tapas stond. Gewoon geschreven met mijn eigen belabberde handschrift.