Niks mis met deze (vind ik) mooie tuin. Erg staat alleen nog rommel. Verzameld door de herfst, winter en bijna lente heen.

Hier zie je op de tafel nog vuurwerk schade. Valt uiteindelijk gelukkig mee. Op de grasmat, nog geen jaar oud, helaas ook heel veel schroei plekken. Ik vind dit zo erg. Ik mag blij zijn dat ons huis nog staat. Maar onze grasmat was en is nog geen jaar oud. En helaas is deze de 31ste december behoorlijk beschadigd door vuurwerk. Eigen stomme schuld. En dan denk ik, alles in het leven heeft een reden. Maar dit. Afgelopen zomer gingen mijn vader (vooral) en ik een beetje, moe van de chemo’s, aan de slag in de tuin. Het duurste en mooiste aankoop was de kunst grasmat. En uitgerekend deze vloog afgelopen december bijna in de fik….. Heeft dit een reden? Kan ik hiervan leren? Lastig hoor. Misschien moet ik blij zijn dat het huis nog staat, toch?