Ik ben niet zo van je kind snel thuis te laten als ze klagen over ziek te zijn. Geen spuug, diarree of koorts betekend gewoon naar school gaan. Maar wat er nu toch heerst? Vaag, duurt lang, het gaat maar niet over. Mijn dochter klaagt al een tijd over buikpijn, keelpijn en hoofdpijn. Ze hoest veel en produceert genoeg snot. De rest kan ik niet controleren. Is ze echt ziek? Of hoort ze deze klachten in de klas? Vorige week donderdag hield de juf Eva de hele dag op school. Ik had gezegd dat ze roept dat ze ziek is maar dat ik denk dat dat niet klopt. Eenmaal uit school stortte Eva in. Huilen en slapen was wat ze de rest van de dag deed. Het weekend ging met ups and downs. Maandag weer naar school. Om 11:30 werd ik door school gebeld. Het ging echt niet. Eva was kind nummer 7 die die dag werd opgehaald uit haar klas. Ik sprak de volgende dag een moeder vanuit Eva’s klas. Zij was het zat. Ze liet haar dochter deze week thuis, uitzieken. Wat is wijsheid? Op mijn werk hoorde ik een collega zeggen dat hij zijn kind s’morgens een paracetamol gaf en er een in de lunch trommel deed, whahaaa, daar was ik nou nooit op gekomen. Woensdag waren de kids vrij. Lekker uitslapen. Daarna leek Eva ok. Wij gingen toen naar een museum. Een paar uur later klaagde ze over hoofdpijn, keelpijn, prikkende ogen (ik dacht aan hooikoorts) en buikpijn. Ze ging hangen. Even later lag ze op een bank. Bloedheet. Ze lag heerlijk bij oma, mijn moeder. Ondertussen konden mijn vader, zoon en ik verder het museum bekijken. Maar wat is nou wijsheid? Na 2 keer je kind ziek van school te halen. Slecht eten. Buikpijn, hoofdpijn en keelpijn te hebben. Even een time out plannen? Of doorpakken?