Laatst hoorde ik in het nieuws dat alleenstaande mensen het meest eten koken. Ik was verbaasd. Want hoe zit dat dan met een gezin? Waarschijnlijk kopen die nog weleens een pizza voor in de oven of ze bestellen sushi, halen friet of eten een salade. Wat mij betreft klopt het helemaal. Sinds ik gescheiden ben kook ik veel. Ik ben er dol op. Het scheelt natuurlijk dat ik soms alleen in huis ben als de kinderen bij hun vader zijn. Dan ga ik los met pesto’s maken, humus en andere basis producten die ik kan invriezen. Als ik de kids weer thuis heb dan kan ik altijd iets wat ikzelf gemaakt heb presenteren. Ook handig met onverwachte visite.

Sorry dat ik veel schrijf over eten en recepten deel. Maar ik ben nu eenmaal enthousiast hierin. Ik ben dan ook dol op de buren. De een bakt de mooiste en lekkerste taarten en andere zoete lekkernijen. De andere begint binnenkort met hapjes, smoothies en andere lekkere dingen op aanvraag. Als zij tijdnood hebben dan kunnen ze mijn hulp inroepen. I love ❤️ to cook! Het liefst met verse producten. Pakjes gebruik ik bijna niet.

Ik ben niet zo van de cheese cake. Deze is zo machtig van smaak. Ik ben wel dol op citroen. Lekker fris. Nu zag ik een citroen cheese cake. Heel makkelijk te maken. En hij was me toch lekker. Zelfs mijn kinderen smulden ervan. En zij zijn geen taart mensen. Weer een opsteker. Dit recept ga ik bewaren voor een verjaardag. Jam jam. Het recept volgt nog op tips4family.

Dit is het ideaal plaatje van internet. Makkelijk te maken. Een zak mini marshmallows in een pan met wat boter smelten. Daar gooi je de loops bij of Rice puffs. Goed roeren. Het mengsel laat je in een met bakspray ingespoten bakblik gieten. Even aanstampen. Uurtje wachten en klaar. Mijn mengsel zag er anders uit. Maar ik had roze mini marshmallows. Aan het einde nog wat disco dip eroverheen gestrooid. Ik vond het heeeeeeerlijk. De kids vonden het ok.

Ik heb vandaag oproep dienst na mijn werkdag. Dat is lang geleden! Ik ben een jaar min een dag ziek geweest. Sinds september weer aan het werk. Wennen aan hele dagen werken. Sinds december lukt dit. En dan nu de volgende stap. Het is niet de moeilijkste dienst. Ik kan gewoon thuis slapen als ik niet werk. Maar we zijn weer een stapje verder. Ik heb er gewoon zin in. Niet vergeten het geluid van de telefoon vannacht aan te laten!

Apparaatje van vroeger toen de gsm nog niet bestond. Een semafoon.

Vandaag naar het WKZ geweest. Voor de zoveelste keer. Dit keer bij de oogarts. Mijn dochter kreeg druppels zodat ze haar ogen goed konden onderzoeken. De druppels waren niet prettig om te ontvangen, merkte ik aan haar. Het onderzoek stelde niet veel voor. Maar al met al waren wij best lang daar en onderweg. Op de heenweg alleen maar files gehad. Bijna 1,5 uur erover gedaan. Als je in de parkeergarage komt van het Wilhelmina kinderziekenhuis komt bij aankomst een pin automaat je auto in. 5 euries aftikken. Elk bezoek weer. Ik ben later naar Univé gegaan waar wij verzekerd zijn. Om te vragen of ik iets terug kan krijgen van al die reiskosten. De mevrouw dacht van niet. Ik kreeg een kalender mee naar huis. Daar kan ik alle afspraken op noteren. Haha, hoezo ouderwets. Ik heb alles in mijn gsm staan, tuttebel. Maar ja, ik ga luisteren. Over een paar weken ga ik terug met een papieren agenda onder mijn arm om te kijken of ik iets terug kan krijgen.

Ze helpen ook tegen een kater als je een shake maakt van honing en bananen. In de zomer helpt de schil tegen muggenbultjes.

Ik ben dol op bananen. Elke ochtend eet ik er een als ontbijt. Lekker en makkelijk. En ik lees nu dat het ook goed is. Depri ben ik niet. Misschien door meneer banaan. Mijn energie gaat. Aan het einde van de dag word ik duizelig en moe. Als ik bezig ben gaat de vermoeidheid wel. Maar als ik stil zit val ik bijna in slaap. Maar alles is te verklaren. Mijn b12 is veel te laag. Ik heb al twee prikken in mijn bil gehad. Nog 2 te gaan en daarna pillen. Ik ben benieuwd.

Het zonnetje schijnt de keuken in. Ik ga ook de keuken in. Ik vond een recept om krokante kikker erwten te maken. Als snack. Lijkt mij wel wat. Het zal vast niet zo lekker zijn als chips. Maar alles went. Ik vind humus lekker. Dan zal ik dit ook vast wel lusten.

Een blik kikkererwten openen. De erwten goed afspoelen. Een beetje olijf olie erop, paprika kruiden en kurkuma. Ikzelf heb ook uienpoeder gedaan. Dan heb ik toch het een idee alsof ik cheese union chips eet, haha. Op 175 graden in de oven voor ongeveer minuten. Af en toe omscheppen en klaar.

Vorige week toen ik om 17:00 uit mijn werk kwam hoorde ik de vogels tjilpen. Of hoe je dat ook zegt. Daaaaag, donkere dagen na kerst. Dag langste nacht. Die hadden we gelukkig vorige maand al gehad. Wij gaan nu steeds meer de zon zien schijnen. Als deze schijnt is dat elke dag een beetje langer. Ik heb nu al zin in de zomer.

Als ik s’morgens wakker wordt hoor ik de vogels ook steeds vaker fluiten. Dan sta ik vrolijk op. Voorgaande jaren als ik de vogels om 5:00 hoorde dan werd ik chagrijnig wakker. Stomme getjilp. Nu zie ik het nut van de vroege vogels. Deze betekenen het begin van meer mooi weer. Langere dagen. Zomerse taferelen. Zwembad weer in de tuin. Buiten eten. Sla ik nu door? Sorry hoor. Maar stiekem kan ik niet wachten op mooi zomers weer.

Ik ben dol op koffie. Prima spul. Soms zegt men dat koffie vocht uit je lichaam onttrekt. Een andere keer zeggen ze dat je koffie bij je 2 liter vocht inname mag rekenen. Ik ben slecht in water drinken. Ik vind het wel lekker maar het komt gewoon niet in mij op. Tegenwoordig maak ik voor niet werkdagen een dag van te voren een fles sap. Ik vul een liter fles met water en bijvoorbeeld fruit. Dopje erop. De koelkast in. De volgende dag heb ik heerlijk koud vitamine water met een smaakje.

Het blijft bijzonder hoe ik er nu bij zit. Een kop vol krullen. Lichamelijk alle energie. Ik heb een mooi huis, jawel, IK. Deze deel ik niet meer met een man. Want die man besloot uit mijn leven te stappen. Soms is dat nog best een beetje moeilijk. Maar daar kom ik uiteindelijk sterker uit. Als hij mij niet genoeg vond dan is hij mij niet waard. Helaas zijn de kinderen hier nog steeds de dupe van. Hoe kom ik toch zo sterk? Door mijn borstkanker heb ik veel moeten meemaken. Lichamelijk en psychisch. En dan komt er een oerkracht in een moeder vrij. Ik ging en ga vol gas voor mijn eigen geluk en die van de kinderen. Een jaar geleden had ik mijn laatste chemo. De eerste drie waren goed te doen. De laatste drie zwaar. De allerlaatste was toch een feest. Gewoon omdat dit de laatste was. Die heb ik gevierd met vriendinnen in de macdonalds.

Ik zat s’morgens aan een hamburger. De rest aan de koffie, haha. Chemo’s veranderen echt je eet gewoontes. Een dag na de chemo at ik graag kibbeling met saus, hahaaa. Om 10:00 wel te verstaan. En wat dacht je van al die witte chocolade Snickers? Ik kreeg ze via de post, in een tasje aan de deur en nog veel meer. Kilo’s heb ik daarvan op. Voordat ik aan de chemo’s begon zei mijn familie en mijn vrienden dat ik goed moest eten. Want chemo’s zorgen voor spugen en veel afvallen. Nou, niet bij mij. Ik leek wel een plofkip. Ik hield ook vocht vast door de medicijnen. Ik had dikke ogen van het verdriet. Al dat eten zette zich toch om in kilo’s vet. Na de chemo’s had ik gelukkig nog best veel energie. De kids hielden mij in een ritme. Een dagelijks ritme. Om 8:30 moesten ze toch naar school. Tussendemiddag een boterham. En s’avonds ook weer eten. Op de automatische piloot ging dit best goed. Deze week sta ik even stil bij de laatste chemo. Het begin van mijn genezingsproces die de kinderen en ik in ons huis doormaakten. Wat fijn dat dit alweer een jaar geleden is en dat ik zo energiek weer in het leven sta met mijn drie eenheid 👩‍👧‍👦.