Ik hoorde dit net pas in het nieuws. Het is croissantjes dag. Ik ga het niet redden om nu nog naar Frankrijk te rijden om een echte te kopen. Had ik geweten dat dit de dag was. Dan had ik een lekkere tip voor mijn ontbijt of bij de lunch vandaag op het werk.

Een jaar geleden…… was ik aan het bijkomen van de chemo’s. Mij aan het voorbereiden op mijn ingrijpende operatie. En nu? Vandaag? Ben ik weer aan het werk. Alsof ik nooit ben weg geweest. Het voelt heerlijk. Ik ben dankbaar dat ik geen rest verschijnselen heb overgehouden van al die behandelingen. Best bijzonder volgens mij. Hoe vaak hoor je niet dat het ook anders kan. Of dat mensen vervelende bijwerkingen hebben van de hormoon pillen. Die heb ik ook praktisch niet. Ik ben blij met mijn collega’s. Blij met mijn werk. Hoe fijn is dat?

Vraag. Zijn die voeten/sokken van een man of een vrouw?