Gisteren ging ik voor mijn laatste vitamine b12 prik in mijn bil. Ik was gewend om op het moment suprême mijn broek omlaag te trekken. Houd staande. Prik in je bil en klaar is Klara. Zegt de dame ik kwestie die mij mocht injecteren; buigt u maar voorover op de onderzoekstafel. Dat lukt het best om te ontspannen. Ik keek haar aan en zei; maar de prik voel ik niet eens. Zij bleef volhouden. Ik luisterde netjes en ging relaxed voorover hangen op de tafel. Tjakkaa. De prik ging er in. Tenminste daar ging ik vanuit. Ik voelde niks. Na een tijdje dacht ik; het zal nu wel klaar zijn. Gelukkig melde zij dit ook. Het is klaar…… ik ging rechtop staan en wilde mijn broek optrekken. Roept mevrouw ineens; stoooooop, de naald zit nog in je bil. Whahaaaaa. Ik zei toch dat ik (bijna) nooit iets voel van pijn. Ik kwam niet meer bij. De assisitente was bijna in shock.

Wat ik nu weer heb gelezen. Door middel van eierschalen kan je je calcium tekort aanvullen. Geweldig. Maar ook een smerig idee. Als het knarst tenminste. In ons huis wordt er weinig melk producten naar binnen gewerkt. Nu schijnt calcium ook in groenten te zitten. Ik geef de kinderen af en toe vitamine D. Verder zijn ze veel buiten, dus dat is goed. Maar ik ga geen calcium pillen voor ze kopen. Het tekort dat ze misschien aan calcium binnen krijgen zou ik kunnen aanvullen met onderstaande. Stiekem door de smoothie van yoghurt…