Action.

Ik heb dit al vaker gezegd. Ik hou van Ali en action. Waarom? Het is niet zozeer veel voor weinig. Maar vaak wel super leuk voor weinig. Of misschien moet ik zeggen, en en. Veel, leuk, voor weinig. I love it. ❀️

Het gaat hier om een gewoon, normaal, gemiddeld toilet. Maar dankzij deze sticker, lampje wat erin zit, zelfs te vervangen is, is dit toch super leuk? Ik hoef geen gaten te boren. Ik geniet van de gezelligheid/makkelijk/voor weinig! ❀️

Wat gaat langer mee? Bevroren of verse vis?

Ik zat vanmiddag in een dilemma. Ik wilde de kinderen verassen met een goudvis. Maar ik wilde ook graag naar de toko om wat eten voor het weekend te kopen zoals verse vis. Waar ga je dan eerst voor? Vers of bevroren? Ik reed eerst langs de dierenwinkel. De meneer daar meldde mij dat een goudvis zo’n 4 uur kon leven in een zakje water. Dat klinkt goed. Bevroren vis is sneller ontdooid dan dat de levende goudvis in zijn zakje stikt. Pfew. Ik heb voor de goede volgorde gekozen.

Mannen en hun ding; groter, nog groter, grootste.

Vanmorgen ging ik boodschappen doen. Op de parkeerplaats werd naast mijn auto, waar ik zo trots op ben, een knoeperd van een BMW geparkeerd. Er stapte een klein jong jochie uit die auto. Op dat moment kwam er een grote , sorry voor mijn woordkeuze, donkere knappe man langs gelopen. Volgens mij waren ze allebei jaloers op elkaar. De een had een grote auto en was nog jong. De andere was met de benen wagen (natuurlijk geen idee wat hij thuis had) en was knap en had levenservaring. Zegt hij; mooie auto hoor, maar hij staat nog steeds scheef geparkeerd. Pffffff, daar word ik toch zo moe van. Wat een stomme opmerking. Iets met groter, nog groter, het grootste willen hebben en mannen. Even serieus. Guys! Really?!

Ik flapte er meteen uit; lekker belangrijk hoe groot de auto is en hoe hij staat…… en toen was het stil. Ik had nog een heel verhaal in mijn hoofd. Vooral naderhand. Op dat moment niet, ik ben nu eenmaal een laatbloeier. Size does not matter….. gezondheid is niet te koop.

Een hamster en een doodskist.

Mijn dochter heeft een hamster genaamd Sonic. Zo’n lief beestje. Als je op de grond tikt komt hij uit zijn holletje. Hij weet dat hij dan sesam zaadjes te eten krijgt. Soms een pinda. Die stopt hij als een echte hamster die hamstert in zijn wangen. Prachtig om te zien. Laatst vertoonde meneer kuren. Zijn oog zat dicht. Er leek wel een gezwel te zitten. Mijn dochter maakte een doodskist voor hem, zie foto. Maar meneer kwam er weer bovenop. Ach, wij zijn al klaar voor de begrafenis. Hij heeft de eer de eerste te zijn in de familie huisdier. Tenzij Bob snel iets onder de leden krijgt. Voorlopig denken wij nog niet aan de dood. De kinderen en ik genieten volop van onze vriendjes in huis. Hopelijk gaat dit nog lang duren. Wat een verrijking zijn huisdieren voor een mens. De kist bewaren wij nog even. Leeg. Ik leg deze elke morgen op de kooi van Sonic. S’morgens vind ik de doos op de grond. Zolang dit het geval is leeft onze hamster. Als nachtdier is hij elke nacht druk de kist op de gooien. Misschien is dit zijn manier om te zeggen; doei kist, I am still alive!